Sıcak rahmin bizi kuşatıp sarması gibi, şimdi bizi olduğumuz kişi olarak seven ve onaylayan bir insanın sıcak teniyle, gözleriyle temas, bizde aynı teskin edici etkiyi uyandırıyor.
Bir şeyin bize büyük görünmesi, bizim kendimizi olduğumuzdan küçük görmemizden kaynaklanmaktadır. Erteleme korkusunun aciz çocukluk egomuza dönmemiz demek olmasının nedeni budur. Burada sormamız gereken, neden kendimizi aciz ve küçük hissettiğimiz çocukluk egomuza döndüğümüzdür. Ertelediğimiz konuyla ilişkimizde neyin hangi çocukluk travmamızı tetiklediğidir.
Bugün 11. sınıf bir öğrencim bana "Büyüyünce siz olmak istiyorum" dedi. Kendimi yetersiz hissettiğim zamanlarda hatırlamak için buraya not düşüyorum :)