Nur Demirbaş

— Acımak... Ben insan ruhlarındaki derinliğin ancak, onunla ölçülebileceğine kaniim.
Reklam
Güzel, doğru, temiz şeyleri çılgınca sevebilir, onlar için her fedakârlığı yapıyor. Fakat zaafa, düşkünlüğe, çirkinliğe acımıyor. Sadece kızıyor, hırçınlaşıyor. Kabahatli insan, düşkün insan onun gözünde ekin tarlalarında bitmiş muzır otlar gibidir. Onu acımadan söküp atıyor.
Doğruluk, temizlik, fedakârlık hastalığı onda insanlığın en kıymetli bir kabiliyetini öldürmüştü: Acımak kabiliyeti...
Tevfik Hayri gülümseyerek: — Bir insan için zaaftan mahrumiyet de büyük bir zaaf değil midir? dedi.
Bir şeyin ters gitmesi kötü değildir,sadece hiçbir şeyi denememiş olmak kötüdür,yazıktır en azından.
Reklam