Meğer birine âşık olduğunda şairlerin bahsettiği o yüce mutluluk ancak o kişi de seni seviyorsa hissedilebiliyormuş. Peki ya o kişi değer verdiğin herkesi ve her şeyi tehlikeye atacak sırlar saklıyorsa? Aşk, ölme nezaketini bile göstermezdi. Sadece sefalete dönüşürdü. Göğsümdeki ağrı da buydu işte: Sefalet.
"Dedin ki Kış Güneşi adamı hasta eder," dedi derin ses tonuyla. "Yalancıdır. Aldatıcıdır. Haklısın. Ama Kış Güneși, Karaca," diye mırıldandı bir eli saçlarımı kulağımın arkasına iterken, neredeyse kulağıma eğilmişti. "Gözün gözü görmediği bir kar yelinin ortasına doğan umuttur. Yalansa, baharı haber edeceğinden söyler. Aldatıcıysa güç
vereceğindendir. Bunu bil."