sena m.

şimdi sen bir anısın. tenin herhangi bir yerde sürdürecek yaşamını.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
tren raylarını severim. bağımsızlığı, gidebilmeyi, kalmak zorunda olmamayı, uymak zorunda olmamayı anımsatır. tren rayları bir tür bağımsızlıktır benim için.
insan yaşamının mutlak en önemli olgusu sevilen bir insanı özlemek, istemek. onun yanındayken de özlemek, istemek. oysa yaşam genellikle insanın bir başına kalması. uykuda. uykuyu ararken. derin uykuların ötesinde bile zaman zaman düşünde sezinlemiyor mu insan birbaşınalığın çaresizliğini.
her sevginin başlangıcı ve süreci, o sevginin bitişinin getireceği boşluk ve yalnızlık ile dolu. belirsizlikler arasında belirlemeye çalıştığımız yaşam gibi.
yaşamımın en mutlu anlarında da aynı güçle acıyı duymadım mı? ve acıların öresinde bir beklenti vardı: kendi dünyamın beklentisi. kendi odamda içebileceğim sabah çayının beklentisi.