sena m.

ölmem gerekir, ama boşuna. hayatım bunu kabul etmiyor. boşuna. en kısa zamanda işimi bitirip gitmeliyim. bu defa şaka değil, ne düşünüyorsam hiçbir şey beni hayata bağlamıyor; hiçbir şey ve hiçbir kimse...
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
çıplak tenimi soğuğa teslim etmiş, kendi kendime dolanıyordum. işte bu sırada delirdiğim düşüncesi aklıma geldi. kendime, bu yaşama gülüyordum. biliyordum ki dünyanın bu büyük tiyatrosunda, herkes, ölüm gelip çatana dek bir tür oyun oynar. ben de bu oyunu önüme almış, oynuyordum. çünkü en kısa zamanda beni bu meydandan söküp atacağını zannediyordum.
gidip gelmekte olan bu kalabalık arasında, at arabalarının nal sesleri, arabalar, otomobil klaksonu, gürültü patırtı arasında yapayalnızdım. birkaç milyon insan arasında sanki kırık bir kayığa binmiş ve denizde kaybolmuş gibiydim.
her şeyden ve her işten uzaklaşmak istiyordum. ümidimi yitirip ölmekti istediğim.
ölülerden bir kısmının isimlerini okuyordum. niçin onların yerinde değilim diye tasalanıyordum.