sena m.

kadınlar eşit bir şekilde sömürüye erişmek için alelacele modern iş maratonuna katıldı. pek çok kadın kendisini hem dışarıda hem de evin içerisinde çifte vardiyalı bir iş deneyimi içerisinde buldu. kapitalizm patriyarkayı etkili bir şekilde kullanmıştır ve pek çok biçimde onunla ilişkilidir - mesela etkili bir tüketim ve kontrol birimi olarak çekirdek ailede kullanmıştır. kadınların çocuklarını üretirken ve büyütürken, evi idare ederken, hasta ve yaşlılara bakarkenki çalışması kapitalizm altında değerli kabul edilmez.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
tıpkı bügun olduğu gibi, erkekler sadece onlara has ayrıcalıkları değil aynı zamanda kendi üstünlük hissiyatlarını bırakmayı zor ve düşünülemez buluyor. bağımsız radikal kadınlar, eşitlik beklerlerse genelde yalnız yaşar.
ceremesini çektiğimiz tarihi amnezi, yaşamımızı ve kaderimizi kontrol eden devlet otoritelerine, askeri-endüstriyel medeniyete ve kapitalist hırsızlara iyi hizmet etmektedir.
hırkalı bir kucaklaşmanın yumuşaklığında ve sıcaklığında şımartılmak istiyordu. bir parça şefkat istiyordu...
durum biraz karışık. artık hiçbir zaman hayalini kurmadığım bir insana dönüştüm ve bununla nasıl başa çıkacağımı bilmiyorum. halimden memnun olmak isterdim ama kendi dünyamın hapishanesinde tıkılıp kaldım ve bu hapishanede ağlamamı durdurmak için gecenin bir yarısı incirli kurabiyeleri tıka basa yiyene kadar kendime durmadan işkence çektiriyorum. bu noktaya tam olarak nasıl vardığımı çözümlemekte zorlansam da toplumsal normların, cinsiyetten beklentilerin ve biyolojinin delirtici pervasızlığının beni şu an olduğum kişiye dönüşmeye zorladığını hissediyorum. sürekli sinirliyim. günün birinde modern zaman sistemlerini eleştiren kendi sanat eserlerimi yaratmak isterim ama beynim artık bebekten önceki gibi çalışmıyor ve artık gerçekten aptallaştım. yeniden zeki ya da mutlu ya da zayıf olamamaktan korkuyorum. köpeğe dönüşüyor olduğumdan endişeliyim. tüm bunları söylemek yerine, mutluyum dedi gülümseyerek. anne olmaktan mutluyum.