Miray
@mirayley_
Öğrenci
1998
28 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Gerçeklikten koparıp yine gerçeği sorgulatan bir kitap.Edebiyat
Konusu kapakta yazdığı şekilde şöyle;
Japonya’nın kuzeyinde, Hakodate Dağı’nın yamacında yer alan Cafe Donna Donna, büyüleyici Hakodate Limanı manzarasıyla ünlüdür. Ancak onu benzersiz kılan tek şey
Büyük beklentilere girmeden başladım, ve iyi ki okumuşum dediğim bir kitap oldu. Kitap adeta etkisi altına aldı sardı sarmaladı biraz sıktı ve en sonunda tebessümle içimi ısıttı.
Sadece, roman olduğunu kabul ederek okumaya ikna etmek gerekiyor kendimizi çünkü okurken gerçek mi değil mi diye sıkıntı çöktü içime. Benden bir şeyler mi okuyor yoksa bir kurgu mu okuyorum diyebilirsiniz. Karakterleri ince ince işledi yazar, o ağır kelimelere rağmen oldukça anlaşılır ve şimdiye kadar okuduğum yabancı romanlardan daha fazla tesiri olan bir kitaptı. Şark-Garp çatışması; ruhlarda ve dimağlarda, bazen ellerde ve yüreklerde.. okurken başta hep şark mı garp mı taraf tutmak isteyebilirsiniz ama yazar adeta öyle bir yerde bıraktı ki bizi, mesele insanda ve kendine inşa etmeyi seçtiği yaşamda kaldı. Kendi ülkesinin geçmişinden romanlar okumak benim için geç kalınmış bir tecrübe, bu kitapla beraber bunu çok sevdim. Kurgu, karakterler, anlatım, mekan tasviri, detaylar ve duygu aktarımı o kadar güzeldi ki, 475 sayfa boyunca hiç görmediğim bir Rabia’nın sesini dinledim, ruhuna eşlik ettim, onunla beraber yaşadım hissettim.
Genç bir yüreğin içine, duygularına misafir olmakEdebiyat
Villette, trajik geçmişini ve İngiltere’yi bırakıp bir Fransız kız okulunda öğretmenliğe başlayan Lucy’nin (Charlotte Bronte’nin otobiyografik karakteri) hikayesi.
Bir genç kadının çocukluğundan
İçinizi mutlulukla ısıtacak bir kitapEdebiyat
Kitap maddi zorluklarla mücadele eden ailesini rahat ettirmek için mürebbiyelik yapmaya başlayan tazecik genç Agnes’in hikayesi. Okuması oldukça kolay. Yarım sayfadan uzun cümleleri olsa da lezzetli bir duygu aktarımı var. Kitabın satırlarında gezerken keyif almamak imkansız. Bu kadar sade bir yaşamı bu kadar samimi, gösterişsiz ve lezzetli bir şekilde okura aktarabilmesi muhteşem. Klasik okumanın zevkini tekrar tekrar yaşadığım bir kitap oldu. Aklı başında sabırlı bir karakter olan Agnes’in hayatı yorumlayışı, zorluklar karşısında kendi doğrularına ve dini değerlerine bağlılığı, duygularını dizginlerkenki tatlı öz eleştirileri, ve kendi dünyasının mutluluğunu başkalarının davranışlarında değil de kedi bakışıyla dünyaya yüklediği naif yorumlamalarda araması aslında temelde almış olduğu gerçek bir aile sevgisinin bir yansıması bence. Mutlu ve birbirini seven ebeveynlerin çocukları böyledir. Okurken dönemi ve o zamanın dünyasının doğallığını bozulmamışlığını, gerçekçiliğini hasretle hissettim. 224 sayfada bana verebileceği en zarif okuma zevkini verdi. Okumayı düşünenler asla ertelemesin.
Geçmişi de geleceği de değiştiremezsin, o sandalyeye oturduğunda yalnızca sen değişebilirsin.
Söylenen şeylerden çok söylenmek isteyip ağızdan çıkamayan sözlerle insanda iz bırakan, dönüp bir de kedi yaşamına baktırtan bir kitap.
Kitap Tokyo’nun ara sokaklarından birinde sıradan olmayan, üç masa altı sandalyesiyle geçmişi veya geleceği değiştiremeden zamanda yolculuk yapılabilen, 100 yıllık, bodrum kattaki bir kafede geçiyor.
Bu kitapta değiştiremeyeceğin şeylere değil de aslında değiştirebileceğin tek yere; insanın kabine değinen ince narin birkaç hikaye okuyoruz.
Yoğun duygular veren, berrak bir dili var. İlk defa bu tür okuyacaklar yeterli edebî düzeyde bulmayabilir ama biraz Asya edebiyatı okumuş kişiler sadeliğin altında gizlenen duyguyu rahatlıkla hissedebilir.
