Mirhan
@mirhankarden
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi
Marquez’in bitmesini hiç istemediğim bir başka şaheseriydi. Sırf bu yüzden her sayfayı sindire sindire okumuş, bitirmeyi elimden geldiğince ertelemiştim. Bu nedenle okuma sürecim çok uzun sürmüştü. Ancak bu incelemeyi yazmaya karar verdiğimde asıl şunu fark ettim: Bitirmeye kıyamadığım o uzun zaman yetmemiş gibi, kitabın bitmesinden sonra aylar geçmesine rağmen onu hâlâ baş ucumdan ayırıp kitaplığa kaldırmaya da elim gitmemiş.
Reklam
Netflix usulü romanEdebiyat
Edebi bir değeri yok. Yahudi kültürü, ırkçılık karşıtlığı, feminizm propagandası yapan, bunu da aynı Netflix gibi zorlama sokuşturmalarla yapan bir metin. Bu kadar çok En iyi roman ödülü almasına şaşırmamak gerek.
Edebi Geveze
Hakkını vererek başlayayım: Başlığıyla çok uyumlu bir kitap, sırf gürültü dolu. Yarısına kadar öyle en azından, yarısında bıraktım. "Ne anlatıyorsun hacı sen benim vaktim kıymetli" diyerek. Anlatıcının vır vır gereksiz detaylarla dolu boş konuşan bir gevezeden tek farkı edebiyat bilmesi. Şimdi kitabı gömdüm ama bir yandan da yazarın amacının yazı yoluyla kafa nasıl becerilir göstermek olduğunu düşününce, oldukça başarılı da diyebiliriz.
Sadece romancılık değil, arka planında gazetecilik mahareti de bulunan bu usta işi romanı kısa sürede hakkıyla okuyup anlayabilmek için usta bir okur olmak gerekiyor. Usta okurluktan kastım, uzun cümlelerle örülmüş, ince detaylarla bezenmiş, hem olay hem karakter kurgusu kompleks bir metni, yüksek dikkat seviyesiyle kısa sürede okuyup anlayabilecek bir okur olmak. (Ben özellikle dikkat toplamakta zorlandığım için pek çok paragrafı defalarca tekrar okuyarak, bir çok karakterin kim olduğunu hatırlamayarak romanı uzun sürede bitirebildim.)
200 yıl önce, halkını sömürge altında yaşamaktan kurtarıp bağımsızlık kazandırmış bir generalin hem siyasi hem özel hayatıyla ilgili o kadar ince detaylar bulunuyor ki çoğu insan kendi hayatını bile bu kadar detaylı anlatamaz.
Bu detaylarla dönemin siyasi manzarası ve muzaffer bir generalin bu zafer uğruna feda ettikleriyle ilgili iç hesaplaşması dışında, insanların -yalnızca generalin değil- önceliklendirdiği amaçlar uğruna nasıl gözü kara olabildiği, bugün hayata atılma yaşlarına o günlerde ne kadar şey sığdırılabildiği, teknoloji olmayan günlerde mali imkanları en güçlü insanların bile günlerini nasıl geçirdiği, sokaklarda akbabaların leş yediği kasabaların normal olabildiği ya da ölümün pençesinde bir insanın geleceğe bakış açısı gibi pek çok izlenim ediniyoruz.
Anlatıma ve söz sanatlarına önem veren bir okur olarak ilk bölümünden sonra neredeyse bırakacaktım, iyi ki bırakmamışım. Kurgusu ve düşündürdükleriyle değer kazanan bir uzun öykü. (Bence roman değil) Ama sırf 166. sayfasındaki orgazma erişmek için bile ilk 165 sayfası okunur. Sonra da Keşke bitmeseydi diyerek son sayfaya inilir.
Reklam