aras
@mirharas
adana
205 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
hayat bu. zorluklarla mücadele etmek zorundayız. kimisinin sınavı daha ağır olur. bu kitabın yazarının yaşadıkları da ağır olabilir ancak bu bizim için önemsiz. kin ve öfkeyle hiçbir çözüm bulunamaz. bu kafaya sahip olan bireyler ancak o kafalarıyla mezara gider. çözüm arayacaksa eğer ailesinin eğitimsizliginde arasın. asıp, kesmekle bir şeyler değişmez. her sorunun çözümü eğitimdir. yayınevleri gelen yazarları değerlendirirler diye biliyordum. görüyorum ki istisnalar mevcut. günümüzde bunun çokça örneği mevcut. ayrıca erkeğe ayaklı vibratör yakıştırmasını yapan bu şahısa aynı sertlikle şu yanıtı vermek lazim: 'vibratöre ihtiyacı olanlar eril değildir.'
ve son olarak kitabın olmayı hak ettiği yer: çöp kutusu.
Reklam
böylesi metaforlar ve betimlemeler daha önce bu yoğunlukta hiç karşıma gelmemişti. yabancısı olduğumuz bir kültür olduğundan anlamak daha da zorlaşıyor. çevirmen neredeyse her sayfanın altına kelimelerin notunu düşmüş. buna rağmen anlamak isteniyorsa eğer, hızlıca geçip gidilemiyor. oldukça yoğun anlatımlar söz konusu. ilk doksan sayfası efsanelerden oluşuyor. dokuz farklı efsanenin hikayesi yer almakta. ancak öyle masallarda alışılageldiği gibi basit değil. çok çok ileri seviye. doksanıncı sayfadan sonraysa üç perdeden oluşan tiyatro oyunu karşılamakta bizi. orada okur kopabiliyor. bazı okuyuculara sorulursa eğer 'tiyatro oyunu neyi anlatmak istiyor?' diye. yanıt alamamak gibi bir durum söz konusu. bu tiyatro oyunu hakkında basitinden bir fikir verecektir.
diksiyon düzeltmek çabası içerisinde ve kelime haznesini büyütmek niyetinde olan insanlar için nimet niteliğinde bir eser. eğer kurallara uyarak, sesli okuma yapılırsa çok ama çok fazla yararı görülecektir. bundan dolayıdır ki sırf bu anlatım gücünün nirvanaya ulaşmış hali için bile alınır, okunur.
bir öykü kadar akıcı, türkçe dersi kadar da sıkıcı. sürekli bir değişkenlik hâkim. sorunlardan bahsedip, sorunlara çözüm sunmayan kitaplardan değil. başında ufaktan sorunların ne olduğundan söz ediyor ve sonrasında zaman kaybetmeden sorunların çözümüne, pratiğe geçiş yapıyor yazar. acele etmeden ve uygulayarak okunduğu vakit, verim almamak kaçınılmaz.
sayın ismail çetin hocamı sevgi ve saygıyla anmak isterim. şantiye yönetimi dersimizde bize öğrettiklerinin bedelini ödemek imkansız. bu kitabı okurken derste sayın hocamı dinliyormuş gibi hissettim. fazlasıyla yararlı bilgiler içeriyor ve tabikide bilgi uygulanınca gerçek değerine ulaşır. yazarın kitabın başında yer alan açıklaması inceleme için fazlasıyla yeterli olacaktır: "usta-çırak yöntemi ile, ancak şantiyelerde ve bizzat burnunuzu sürte sürte öğrenebilirsiniz. ne var ki hemen de on yılınızı alır. bu kısaltmanın bir yolu yok mu? var elbette. en azından bu kitabı okuyarak."
köşelerde, üzerine yılların kattığı toz katmanıyla adının bile okunmasının olası olmadığı bir kitap bekliyor okur tarafından keşfedilmeyi. hak ediyor saygıyı, ilgiyi ve çoğunluk kitapları utandırmayı. hiçbir araştırma yapmadan almıştım kitabı internet üzerinden ve sanki doksanlardan kalma bir kitap gelmişti evime. bir an duraksadım: bu da ney şimdi? kitabın yıllanmış olması daha değerli gözüktü ondan sonra. hatununa bakıldığında bundan dolayı zevk alan - o güzelliğe kendisi sahip olduğu için - bir adam, hapishane'de kendini aklamak değil, gerçeği - belki de yalanları - anlatmak arzusunda. başından geçenleri heyete bir bir anlatıyor. ancak anlatımı bir suçlunun ağzından değil, bir yazarın ağzından. bazı noktaları anlamlandırmak için düşünmek şart. yaşanan olayın anlamsızlığı ve daha da anlamsız olan böyle bir karakter tarafından yaşatılması. beğenilesi bir eser.
Reklam