miray
@mirizm
Kendini ve ufkunu geliştirmeye çalışan bir öğretmen hesabıdır :)
Sınıf Öğretmeni
Lisans
Venüs
14 Ocak
85 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
her psikolog biraz psikolojik vakadır diyorum, sizce?Psikoloji
Esra Ezmeci… Kendisini kadınların hayatlarına dokunmaya adamış ve benim de uzun zamandır takipçisi olduğum bir psikolog. Esra Ezmeci’yi keşfettiğim günden bu yana kişisel gelişimim olumlu olarak çok değişti ve kendisine diğer kitapları için gerçekten minnettarım. Süt Lekesi’nin bir kurgu roman olduğunu bilerek okuma kararı aldım. Okumaya başlamadan önce diğer incelemelere göz gezdirdim ve insanların olumsuz eleştirilerini gördüm. Fakat zannedersem bu incelemeleri yazanlar aynı alanda uzmanlaşmış ya da bu mesleği yapan bazı kişiler. Benim psikoloji alanında tahsilim yok. Sadece psikolojiyle ilgilenen bir okurum ve yapılan eleştirileri çok abartı buldum. Alan bazında eleştiri yerine buna odaklanırsanız bu kitaptan kendinize çok güzel dersler çıkarırsınız. Keza Esra Ezmeci de başkalarının tecrübelerini bize aktararak empati kurmamızı sağlamış, herkesin kendi içinde yorumlayacağı bir eser yazmış. Çoğu zaman gereksiz detaylara girilmiş, çoğu zaman hiç detay verilmeden konu geçilmiş. Kurgu roman üzerine kaleminin güçlenmesini dileyerek, yazarın eline sağlık diyorum.
-gerisi spoi-
Romanın baş karakteri olan Ezgi’nin hayatındaki kötü tecrübelerin aktarılmasını konu edinen bir kitap. Çoğu zaman klasik Türk filmi tadında gerçekleşen tesadüfler insanı sıkıyor olsa da beklenmedik olaylar da var. Kitap genel anlamda tahmin edilebilir sonları barındırmıyor. Bir ara kitap olarak okur ve kendinize bir şeyler çıkarabilmek adına okursanız, beklentinizi de çok yüksekte tutmazsanız üzülmezsiniz. Ben sevdim. Ezgi’nin annesi için düşündüğü hain planlar da muhtemelen bir başka kitapta gelecek ve bunun için sabırsızlanıyorum.
Reklam
Kitaba bayıldım. Beynimde enfes bir tat bıraktı. Jack London’ın bilindik diline alışıksanız, bu kitabı okumak size de keyif verecektir. Anlatan kişinin gözüyle okuyup yaşıyorsunuz kitabı. Gayet anlaşılır bir dil ve yerinde tasvirler kullanılarak maceranın içinde dolanıyorsunuz. London’ın eserlerinde her seferinde insanlığımı sorguladığım gibi bu kitapta daha çok sorguladım. İlk insan dönemine atıfta bulunan ve yaşama yararla beraber zararı da getirenin insan olduğunu anlatmış.
Bütün bunlar aslında insan olan başkarakterin, henüz ateşin bulunmadığı yıllarda başından geçen olayları rüyasında görmesi ile aktarılır. Kitap içerisinde de defalarca bunun açıklamaları verildiği için dili gayet sade ve anlaşılırdı. Kurgu roman seviyorsanız şiddetle tavsiyedir.
Almanya’da Werther faciası da denilebilir…Aşk
İşin açıkçası kitabı beğenip beğenmediğimi bilmediğim bir inceleme olacak. Çok uzun süredir okumayı aklıma koyduğum bir kitaptı. Beklentimi yüksek tutarak okumaya başlamıştım. Çünkü kitabın önsözünde
Kendini gerçekleştirmiş kehanet eseri.Distopya
Bir oturuşta okuyup bitirdiğim çerezlik bir geçiş kitabıdır kendileri. Okurken covid pandemi döneminde tüm insanlığın yaşadığı süreci gerilerek hatırladım. Ne zorlu günleri atlattığımızı anımsayarak okudum. Hikayenin tamamı, Smith dedenin -granser- yıllar önce başından geçen “Kızıl Veba” salgınını ve dünyada hayatta kalan sayılı insanlardan biri olduğunu, artık tamamen yabanileşmiş ve medeniyetten uzak olan torunlarına anlatmasıdır. Hikayenin çoğunu kapsayan bu kısımda Jack London’un usta betimlemeleri karşılıyor bizleri. Tarihsel zaman olgusuyla kurduğumuz empati sonucunda kendimizi Smith’in yerine koyabiliyoruz ve hikayenin tadını veren de tam olarak bu bence. Hatta Smith’le o kadar empati kurdum ki, yabani torunları tarafından saygısızlığa maruz kaldığında, anlattıklarına inanılmadığında yaşadığı bütün duyguları kalbimde hissettim. Bi tık anksiyetem tutmuş olabilir… Konuya kıyamet filmleri ve geçmiş pandemi dönemlerinden aşina olsak da Jack London’ın yazdığı bu distopya, 1912’de yayımlanmasıyla şapka kaldırılmayı hak ediyor. Eser tam bir “kendini gerçekleştirmiş kehanet” eseridir.
Spoi içerikli ve hayal kırıklığı barındıran bir incelemedir…Yaşam ve Ölüm
Ben bu kitapta çok eksik kaldım sanırım. Az sayfası olduğu için beklentimi çok yüksek tutarak başladığım (sayfa sayısı azsa hikaye her sayfada dolu doludur kafasıyla) ve sevdiceğimin önerisiyle okuduğum bir kitap kendileri. Eğer siz de benim gibi ilk 10-15 sayfa sarmazsa kitaba devam edemeyen kesimdeyseniz okumak biraz zor olabilir. Ama ben bu kesimden sıyrılmaya çalıştığım için kitaba şans verdim ve okumaya devam ettim. 15. Sayfadan sonra kitabın ana karakteri devreye girerek hatrı sayılır bir yaşam hikayesi anlatıyor. Tam anlattığı hikaye güzel, şimdi anlamaya başladım, güzel bir son geliyor heralde derken kitap bitiyor hem de mutsuz sonla…
Reklam