Bersiva mirov bo êş û azarê ew nîne ku êş û azareke din dirust bike, janê li ser janê bike kelek, birînê li ser birînê çêke, ew yek bersiva herî sanahî, sade û bêwate ye, mirow wiha bersiv nade, qet wiha bersiv nade, mirov bi hawarekê bersiv dide ku digihîje ebediyetê û vedigere, ew hawar, hawara mirov e.
Çend rojan bi eş û jan jiya û paşê mir. Xelkê gund û derdorê hatin serxweşiya wî. “Şîn û şahî weke hev e.” Îro jî van e, sibê ji wan. Divê mirov bi xweşî û nexweşîyê ve bi mirowê xwe û cîranê xwe re be…
Her kes strana xwe helbet bi denge xwe distirê
Gelo zimane mirow dibe kemanda situyê wî ?
Herkes türküsünü elbet kendi sesiyle söyler
İnsanın dili boynuna kement olur mu ?
Her kes strana xwe helbet bi denge xwe distirê
Gelo zimane mirow dibe kemanda situyê wî ?
Herkes türküsünü elbet kendi sesiyle söyler
İnsanın dili boynuna kement olur mu ?