Miray Alkan
@miryalkan
162 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
"Kendini arıyor yani?" "Galiba." "Sen de kalkmış, onu arıyorsun?" "Evet..."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Belki bir semtten gelenler, öteki semtlerden gelenlere geldikleri semti anlatıyorlar o sırada. Böylece, aslında hiçbir zaman hiçbir yere gidilmiyor da, yalnızca gidilmiş gibi olunuyor. Ancak, kelimelerle gidiliyor ya da, kalınacaksa kelimelerle kalınıyor, kelimelerle yaşanıyor, kelimelerle gülünüyor, kelimelerle ağlanıyor ve sonunda gene kelimelerle kös kös geri dönülüyor ama, ben merdiven basamaklarını kendi ayaklarımla indim o gün, derken bir taksiye bindim ve tıpkı Alaaddin gibi doğruca o serserileri, ayyaşları ve üçkâğıtçıları bulabileceğim yerlere gittim.
Bir bakıma, iyilik dediğimiz şey kötülüğe yaklaşma konusunda şiddetle burun kıvırırken, kötülük daha cesur davranıp (belki de korkup) ona yaklaşmayı göze alabiliyor...
Miray Alkan
, bir kitap okuduPuan vermedi·296 syf.·
12 günde okudu
·Okunma: 19 Eylül 2022 00:00
·2022 22. kitabı
Artık özgür iradeli olduğunu düşünerek kendini kandıramazdı; içinde bulunduğu kafesin parmaklıklarını sarsmaktan başka bir şey değildi bu. Onun laneti, kendi kafesini görüyor olmasıydı. Kafesi görüyordu.
