Thomas ayağa kalktı. "Az biraz mutlu olmak için elimden geleni yapardım. Bugüne kadar o kadar boktan şeyler yaşadın ki artık daha kötüye gitmeyeceğini düşünebilirsin. Ancak bu tavsiyeyi verebilirim."
"Tamam, ama sen de bana asla ölmeyeceğine söz vermeli- sin. Birisinin bana öldüğünü her gün hatırlatmasının acısıyla yaşayamam. Her zaman sağ ve mutlu olmalısın, anlaştık mı?”
Gözyaşları arasında güldü. "Anlaştık, Esnek. Ölümsüzlük. Sorun değil."
"Bir de mutluluk," dedim.