Evde kimse yok, mutfakta loş ışık açmışsın bazen masterchef bazen buz devrini açıyorsun meyven de önünde mis mis
Bir kahve yaptığınızı düşünün,
Sonra o kahveyi koyduğunu bardağı bitirdikten sonra yıkamak istiyorsunuz.
Sadece su tuttunuz ve bardak temiz görünüyordu. Fakat içi hala kahve kokuyordu. Sonra bulaşık deterjanıyla iyice süngerle köpüklediniz bardağı bu sefer tertemiz oldu ve artık kahve yerine mis gibi kokuyordu. Yani demem o ki;
İnsanda biraz kahve bardağı gibidir.
İçi ne ise dışarı o yansır. Ne ile temizlediğin önemlidir. Eğer ki insan, tövbe edip Allaha yönelirse kalbi de temizlenir ve kokmaz o bardak gibi. Yalnız, ibadetlerini yapmadan, Allaha yönelmeden bir hayat sürmeye kalkarsa işte o zaman kalbi o bardak gibi kötüleşir ve dışarıya rahatsız edici kokusu yayılır ki bu da kötü kalpli insanların yaydığı negatif enerjilerdir.
Kalplerimizi iyice temizleyip paklayalım ki,
Rabbimin huzuruna en azından mis kokarcasına temiz kalp ile çıkmak için çabalayalım. 🌷
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bence bu çağın hastalığı, ilgileniyormuş gibi yapılan ilgisizlik. Her şeyi "-mış gibi yapmak" sıkmadı mı sizi? Ne zaman o bencilliğinizden kurtulup kendiniz olacaksınız?
ÜşüyorumŞiir
Bir coşku var içimde bugün kıpır kıpır
Uzak çok uzak bir yerleri özlüyorum
Gözlerim parke parke taş duvarlarda
Açılıyor hayal pencerelerim
Hafif bir rüzgar gibi, süzülüyorum
Kekik kokulu koyaklardan aşarak
Güvercinler ülkesinde dolaşıyor
Bir çeşme başı arıyorum
Yarpuzlar arasında kendimi bırakıp
Mis gibi nane kokuları arasında
Ruhumu dinlemek istiyorum
Zikre dalmış her şey
Güne gülümserken papatyalar
Dualar gibi yükselir ümitlerim
Güneşle kol kola kırlarda koşarak
Siz peygamber çiçekleri toplarken
Ben çeşme başında uzanmak istiyorum
Huzur dolu içimde
Ben sonsuzluğu düşünüyorum
Ey sonsuzluğun sahibi, sana ulaşmak istiyorum
Durun kapanmayın pencerelerim
Güneşimi kapatmayın
Beton çok soğuk, üşüyorum..
(M. YAZICIOĞLU)
🤍🎀✨🌼
Sen geldin, benim dünyamdaki tüm renkler bir anda değişti.
Önceden alışverişe çıktığımda hep kendi tarzıma, kendi dolabıma bakardım.
Mağazaların vitrinleri sadece benim için anlam ifade ederdi.
Ama şimdi durum o kadar başka ki.
Adımımı attığım an gözüm direkt o minicik kıyafetlere, fırfırlara, rengarenk takımlara kayıyor.
'Kendime ne alsam?' diye girdiğim dükkanlardan, aklımda sadece 'Acaba bu Eliz Masal’a nasıl olur, içinde nasıl tatlı durur?' düşüncesiyle çıkıyorum.
İnsanın kendinden önce bir başkasını düşünmesi, o minicik bir canın heyecanını her an içinde taşıması ne garip, ne muazzam bir duyguymuş.
Meğer kalbimin bir köşesinde senin için saklanan kocaman bir yer varmış ve sen doğduğun an orası çiçek açmış.
İyi ki geldin güzel meleğim, iyi ki hayatımıza o mis kokunla, neşenle dahil oldun.
Halasının balı, yarın kavuşuyoruz ve ben seni kollarıma alıp o pamuk yanaklarından öpmek için sabırsızlanıyorum!
Bir de içimden geçip duran öyle güzel bir hayal var ki.
Keşke çabucak büyüsen de şu aldıklarımı giyip seninle el ele sokaklarda, parklarda cıvıl cıvıl dolaşsak, her köşeyi senin neşenle doldursak.
Zaman su gibi aksın, sen büyü ama o masumiyetin hep bizimle kalsın..
İyi ki varsın her şeyim...🤍🌸🍓✨🤍
.
35 yaşından sonra şunu farkettim ki insanın istediği şey aşk değilmiş.ÇABA ve NETLİK miş...