'Birini sıkıntıda görünce çocuk gibi ortadan kaybolmak istiyorum. Korkaklıktan değil; kendimi onun yerine koymaktan.'
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Karşılıklı bağımlılık, ancak bağımsız insanların yapabileceği bir seçimdir. Bağımlı insanlar, karşılıklı bağımlılığı seçemezler. Bunu yapacak karaktere sahip değildirler; kendilerine yeterince sahip çıkmazlar.
insanların "prangalarından kurtulmak", "özgür" olmak, "kendilerini kanıtlamak" ve "bildiklerini okumak" gibi tepkileri, çoğu zaman, başkalarının zayıflıklarının duygusal yaşamımızı mahvetmesine izin vermek, denetleyemediğimiz olaylar ve insanlar tarafından mağdur edildiğimizi hissetmek gibi, dışsal değil, içsel olduğu için kaçınamadığımız daha köklü bağımlılıklara yol açıyor.
Kuşkusuz, koşullarımızı değiştirmemiz gerekebilir.
Ancak bağımlılık, bir kişisel olgunluk meselesidir ve koşullarla pek ilgisi yoktur. Daha iyi koşullar altında bile, hamlık ve bağımlılık genellikle devam eder.
Gerçek karakter bağımsızlığı, bize etki altında kalmadan hareket etme gücünü sağlar.
İlkeler, uygulamalar değildir. Uygulama belirli bir etkinlik ya da eylemdir. Bir durumda işe yarayan bir uygulamanın bir diğerinde etkili olacağı kesin değildir. İkinci çocuklarını da tıpkı birincisi gibi büyütmeye çalışan anne-babalar bu gerçeği hemen onaylayacaktır. Uygulamalar duruma özeldir; ilkeler ise evrensel geçerliliği olan derin ve temel doğrulardır. Bireylerde, ailelerde, evliliklerde, her türlü özel ve kamu kuruluşunda geçerlidirler. Bu doğrular benimsenerek alışkanlık haline getirildiğinde, insanlara değişik durumlarla başa çıkabilmeleri için geniş çapta farklı uygulamaları yaratma gücünü verir.
İlkeler, değerler değildir.
Sürekli olgunlaşma modelinde, bağımlılık, sen paradigmasıdır. Benimle sen ilgilenirsin; bana sen yardım edersin; yardım etmeyen sensin; sonuçlardan seni sorumlu tutarım. Bağımsızlık, ben paradigmasıdır. Ben bunu yapabilirim. Ben sorumluyum. Ben kendime güvenirim. Ben bir seçim yapabilirim. Karşılıklı bağımlılık, biz paradigmasıdır. Biz bunu başarabiliriz. Biz işbirliği yapabiliriz. Biz yeteneklerimizi ve becerilerimizi birleştirip birlikte daha büyük bir şey yaratabiliriz. Bağımlı insanlar istediklerini elde edebilmek için başkalarına ihtiyaç duyarlar. Bağımsız insanlar istediklerini kendi çabalarıyla elde ederler. Karşılıklı bağımlı insanlar kendi çabalarını başkalarınınkiyle birleştirerek en büyük başarılara erişirler.