Baba
@misilleme
orada birisi farklı yürüyordur.
406 okur puanı
Ocak 2017 tarihinde katıldı
Puan vermedi·479 syf.·
2023 39. kitabı
İyi bir serüven romanı. Muhtemelen üstad gördüğü Peyami Safa gibi kıvrak ve sinemasal bir anlatımı var. Baş karakterin değişim ve savruluşlarıyla bir miktar Durgun Don'u andırdı, özellikle Gregor'u.
Ulusal Kurtuluş Mücadelesi'ne destek veren Anadolu eşrafının, bundaki en büyük motivasyonunun Ermeni ve Rum halkına karşı duydukları kin olduğunu ortaya koyması açısından da değerli buluyorum. Bu gerçeği kemalist bir yazarın belirtmesi zor çünkü bu, destan anlatısına uymayan bir gerçeklik. Dolayısıyla bu tarz eleştirel romanların satır aralarında, yazarın karşı tarafı değersizleştirmek için kullandığı argümanlar, gerçeğe ulaşmak isteyen biz okuyucular için çok faydalı bir sonuç yaratıyor. Tabi ki yazarın milliyetçi mukaddesatçılığı, azınlıklara düşman bakışı, toplumsal meseleleri psikolojiyle açıklaması gibi negatiflikleri için şemsiye kullanmanız gerekiyor.
Puan vermedi·240 syf.·
2022 63. kitabı
Mahmut Yesari gibi 19.yy sonu 20.yy başı arası dönemde doğmuş yazarlar bence Türk edebiyatının ilk büyük şaheserlerini ortaya çıkarabilirdi. Çünkü Tanzimattan bu yana işlenen dil artık bu dönem yazarlarında kıvamını bulmuş gibiydi. Fakat siyasi ortam buna izin vermedi gibi geliyor bana. Milli edebiyat akımı ve onun ardılı cumhuriyet dönemi memleketçi edebiyat, imparatorluk dilinin rafine yapısını sekteye uğrattı. Daha vulgarize bir dil egemen oldu. Bu da artık meyvesini vermek üzere olan bir mirasın ister istemez sönümlenmesine yol açtı. Elbette ki başta belirttiğim kuşak, cumhuriyet döneminde de eserler yazdı ama yazdıkları ya rejime yaranma uğruna bir idealizme ya da rejime suskun bir muhalefetle arkaizme yöneldi. Bu da kaçınılmaz bir süreçti aslında.
Mahmut Yesari'nin dilinin kıvraklığı bana bunları düşündürttü.
10/10
2022 48. kitabı
Frederic neden başaramadı, çünkü tüm şehvani ya da ikbal hırslarına rağmen bunların onda iğreti durmasına yol açan bir saflığı vardı. Bu "erdem" veya kişiliğinin gelgitleri onu, bir noktada, azimli veya tutarlı hareket etmekten menediyordu. Zaten öyle olmasaydı kuşağının bir temsilcisi olamazdı, -48 kuşağı da tüm geçici parlak zaferlere rağmen büyük bir hayal kırıklığıyla yenilgiye uğradı- kuşağının bir temsilcisi olamasaydı da bu roman, tarihin en iyi romanlardan biri olamazdı. Çok iyi hatırlamamakla birlikte Frederic'in, Kırmızı ve Siyah romanındaki Sorel'i anımsattığını söyleyebilirim. Orada da Sorel çağının ve kuşağının tanığıydı.
Romanın başından itibaren en radikal devrimci rolündeki Senecal'in, en sonunda 3.Napolyon'un polisi olup Dussardier'i vurduğu sahne, Flaubert'in niyetinden bağımsız, çok çarpıcıydı.
Puan vermedi·464 syf.·
2020 92. kitabı
Bilmediğim hiçbir bilgiye rastlamadım kitapta. Bu biraz da benim yakın tarihle alakalı Türkiye'deki en yetkili üç beş kişiden biri olmamla ilgili olabilir ama zaten kitabın olayı yeni veya detay bilgiler kovalamasında değil, uzun sayılabilecek bir dönemi son derece akıcı biçimde özetleyebilmesinde. Bunu bir genel tez etrafında yapıyor da değil ki öyle olsa zaten kendini gerekçelendirmek için kimi detaylara, kimi anti-resmi tarih zorlamalarına girmesi gerekecekti. Yorumlara yer verse bile bunu son derece sınırlı tutması, her şeyden önce de olaylara ve kişilere hiçbir ön kabul taşımadan yaklaşabilmesi kitabın kıymetli tarafları. Aslında çoğu zaman çok yalın durumda ortada olan gerçeklik sırf ideolojik yanlılığımızdan kaynaklı olarak görünmez hale gelebiliyor. Bunu aşabilmenin yolu da kendi ülkesinin tarihine de yabancı bir tarih gibi bakabilmekten geçiyor.
Puan vermedi·494 syf.·
2020 73. kitabı
Çok beğendim, her satırı doğru bir kitaptı. Öyle ki ben bu kadar doğruyu ve güzelliği hak etmiyorum diyerek kitabı bıraktım bir süre, sonra yine mecburen döndüm. Bu düzeyde bir sınıf kinini anca Lenin ya da Müslüm'de bulabilirsiniz. Savaşın dikey kısmını boşlamadığı gibi esasen o ünlü siperlerin arkasındaki havayı bize aktarıyor. Çoğu zaman, benim de çok sevdiğim Paths of Glory filminden anımsatmalarla.
