"Yalnızlığın bana yakıştığını söylüyorlar. İyi duruyormuş üzerimde; renkleri sade ve uyumluymuş. Dikimi kusursuzmuş. Bu mahir terzinin adını öğrenmek istiyorlar. Söyler miyim hiç! konfeksiyon yalnızlıklar ne güne duruyor. Söyler miyim hiç!"
Koşuyorum nefes nefese
Soğuk yüzümü ısırıyor
ellerim eteğimin ucunda durmadan koşuyorum
ayaklarım çamura batmış
ruhumdan tanıdık
ara ara düşüyorum sendeliyorum
hızımı kesmiyor körüklüyor sanki
çamura kapaklanmadan nehire varmalıyım
salmalıyım eteklerimin ucunu suya
ruhuma değene dek süzülmeli belki
belki o zaman rahat bir nefes alırım
göğsüm ağrıyla inip kalkmaz
derinden sakin bir nefes
alabilirim