Miss Öykü
@missoyku
she's got a book for every situation
Şu anda okuduğu kitap
Bayıldım!! Ne zamandır kitap okuyamıyorum, Kel Şarkıcı günümü gün etti.
Dilin anlamsızlığı üzerine, kısacık bir metin ile hiç bu kadar fazla düşünmemiştim. Komik, absürd, çok keyifliydi. Sahnede izlemeyi de çok isterim.
Edebiyat eleştirmeni bir anlatıcımız var. Kendisi, hayranı olduğu bir yazarın yeni kitabı hakkında bir eleştiri yazıyor. Sonra da bu yazarla bir davette tanışıyor. Yazar oldukça yakınıyor, kimsenin kendisine ait gizemi çözemediğinden bahsediyor. Çünkü kendisi aslında tüm kitaplarını gizemli bir "şey" hakkında yazıyormuş fakat kimse bunu fark edemiyormuş. Anlatıcımız da bu gizemin, kendi deyimiyle bu halıdaki motifin peşine düşüyor. Bu uğurda yıllarca kendisini yiyor, ölümler oluyor, arkadaşını kaybediyor yine pes etmiyor.
Bu öyküyü okurken gerçekten sıkıldım. Öykünün kendisinden değil de karakterden sıkıldım ama. Bir insan ne kadar işsiz olmalı ki hayatını böyle bir şey bulmak için harcasın. Aslında böyle bir gizem olmadığı ya da yazarın aslında kendisini ne kadar da beğenmiş olduğu açığa çıksın diye kendimi yedim. Ama bu kısa hikayeden bunu beklememeliyim, biliyorum. Henry James, benim düşündüklerimi mi anlatmak istemişti bilmiyorum ama ben o şekilde anlayıp en azından derdini anlatmakta başarılı olduğunu düşünmeye devam edeceğim.
Bana göre değildi sanırım. Her şey o kadar hızlı oldu ki neye uğradığımı şaşırdım. Kitap zaten kısacık. Birden nerede olduğumuzu, ne yaptığımızı, evrende ne gibi yaratıklar aygıtlar robotlar olduğunu anlayamadan önüme bir savaş, düşman, kargaşa sürüldü. Çok yoruldum.
Kitabı merak etme sebebim tamamen dizi sevdalısı bir robot görme isteğimdi. Anlatıcı olan Katilbot'un dizilere olan merakı ve duygusal yanını romanda görsek de maalesef çok az kalıyordu. Bana bu kısmı yeterli gelmedi. İki yıldızı bu kısımlar hatrına ve kitapta "odacık" kelimesi ile "hophop" kelimesinin ciddi ciddi kullanımına veriyorum.
