Miss Öykü
@missoyku
she's got a book for every situation
Şu anda okuduğu kitap
Dark academia ile tanışmam çok basit oldu. Tumblr kullandım, Pinterest'te aradığım şeyin yanına bir de dark academia yazdım ki estetik olsun. Kıyafetleri, renkleri, kitapları, mumları, gizemli ve gotik havası ile tam benlik bir türdü dark academia. O yüzden bir an önce bu türün kitaplarını da okumam gerekiyordu. Yıllarca ertelemelerim sonunda Gizli Tarih ile türe bir dalış yaptım. Mutlu muyum? Kısmen.
Anlatıcı olarak bizi karşılayan Richard, yeni bir üniversiteye başlıyor. Kendisinden yeni bir karakter yaratmak peşinde. Memleketini, ailesini geride bırakmak uğruna yalanlar söylüyor. Sonra üniversitede bir grup öğrenci dikkatini çekiyor. Kahverenginin elli tonundaki ceketlerini giyen, sürekli kitap okuyan, entelektüel tartışmalar yapan bir grup. Onların çok özel bir profesörden Antik Yunan dersleri aldığını, bu dersleri alabilmek için seçilmek gerektiğini öğreniyor. Ne yapıp edip bu grubun içine giriyor. Çünkü o da benim gibi bu grubun harika olduğunu düşünüyor. Richard kampüsten ben Pinterest'ten izliyoruz bu grubu, ne kadar estetik, güzel olduklarını düşünerek. Sonra da birbirinden ilginç sınıf arkadaşları ile tanışıyoruz: Henry, Francis, Bunny, Charles ve Camilla.
Karakterlerin, profesör Julian'ın dersleri ve öğretileri etrafında nasıl toplandığını, aralarında başlayan arkadaşlığı okudukça, içlerini görmeye başlıyoruz. Her biri, zihnen havalarda uçuyor. Gerçek dünyadan kopuk, her şeyi romantize ederek yaşayan insanlar onlar. Bu şekilde güllük gülistanlık yaşamıyorlar tabii ki, zaten aksi mümkün de değil. Kitabı okumadan önce bile bildiğimiz bir cinayet işin içine karışıyor ve devamı da çorap söküğü gibi geliyor.
Gizli Tarih'i okumadan önce büyük bir beklentim vardı. Dark academia başyapıtı, şöyle mükemmel, böyle harika gibi yorumlar duyuyordum. Okuduktan sonra da
Reklam
Puan vermedi·352 syf.·
4 günde okudu
·Okunma: 19 Şubat 2024 00:00
·2024 13. kitabı
* Japon edebiyatı
* Korku
* Andrew Scott ve Paul Mescal'lı film uyarlaması
İşte bunlar, benim Yabancılar Bir Yaz'ı okuma sebeplerim.
Anne babasını küçük yaşta kaybetmiş ve uzak akrabaların desteği sonrası kendisine yalnız bir hayat kurmak zorunda kalmış bir anlatıcımız var. Kendisi bir senarist, çok başarılı olmayan ısmarlama diziler yazıyor. Yeni boşanmış. Üniversitede okuyan bir oğlu var, pek yakın değiller. Anlıyoruz ki kendisi, Harada, yeni bir hayata başlamak üzere.
Çocukluğunun geçtiği mahalleye döndüğünde bu yeni hayatın ilk tohumu atılıyor. Çünkü Harada, babasını görüyor. Yıllar önce ölmüş babasını. Sonra babası ile evli olan annesini. Sanki her şey çok normalmiş gibi, hiçbir şey olmamış bir aile gibi davranıyor, birlikte zaman geçiriyorlar. Harada bir eksikliğini tamamlamış olduğu için mutlu.
Bu mutluluğun yanında, hiç kimsenin yaşamadığını düşündüğü apartmanında Harada, bir kadınla tanışıyor. Kısa zaman içerisinde aralarında bir aşk başlıyor. Harada iki tarafta da mutlu mesut yaşarken kendisinde bazı değişiklikler meydana gelmesi kafasını karıştırıyor, gittiği yolun pek de aydınlık olmadığını ortaya çıkarıyor.
Şehir hayatında ne kadar da yalnızız, ailemizle iyi bir ilişkimiz yoksa ne kadar hayattan kopuğuz göstermek istemiş yazar. Bunu yapan bir Japon yazar olduğu için daha geleneksel ve bilindik bir yerden yapmış. Toplum eleştirisini bir hayalet öyküsü ile yapmak nasıl bilindik olabilir, diye eleştirebilirsiniz beni. Fakat hayalet hikayesi dediğimiz şey, belki binlerce yıldır insan kalabalıklarını merakla etrafına toplayan en yaygın kurgulardan biri değil midir? Bu yanıyla kitabı sıradan bulduğumu itiraf etmeliyim.
Henüz film uyarlamasını izlemedim ama beni çok daha melankolik ve vurucu bir kurgu beklediğine eminim. Bir doğulu ile bir batılının aynı hikayeye
