"Seni dövdüğümüz zamanki acıyı hatırlıyor musun?" diye sordu Volta bir akşamüzeri, hafıza antrenmanının sonunda.
"Nasıl unutabilirim ki?"
"Bunun üç sebebi vardı," dedi Volta. "Birincisi atalarımızla olan bağlantıyı kurmak, acı ve acıdan korkmayı tekrar tatmaktı çünkü medeniyet ve insanlığın ölümü fethetmesini sağlayan şey buydu. İkincisi, bu bir geçiş ayiniydi, pasif dünyamızda eksikliğini çokça çektiğimiz bir şey. Ancak en önemli sebep bu üçüncüsü olabilir: Acı çekmek, insan olmanın neşesini yaşayabilmemize olanak sağlıyor."
Rowan'ın kulağına boş geliyordu bu laflar ancak Volta, Goddard gibi biri değildi. İdealist, içi boş şeyler söylemezdi.
"Adam akıllı dayak yemeden de hayatımda bolca neşe hissetmiştim," dedi Rowan adama.
Volta başıyla onayladı. "Hissetmedin demiyorum ama hissedeceklerinin bir gölgesi bu. Acı çekme tehdidi olmadan, gerçek neşeyi tecrübe edemeyiz. En fazla iyi hissedebiliriz."