Kitap sürekleyici ve akıcı bir şekilde gidiyor. Küçük bir çocuğun gözüyle bakmayı, yalnızlığın neler hisettirecegini,en önemlisi ayrıştırma ve zorbalığın sadece büyükler için birşey ifade ettiğin bir çağda zorbalık halinin küçük çocuk kalbindeki etkilerini göreceksiniz.
Sonu bana göre çok havada kaldı. Yani olanları ve sonrasında pişmanlıkları tam anlamıyla dile getirilip bir baş kaldırış olmalıydı( en azından asker olarak baba bunu yapabilirdi)
Ah Bruno böyle olmamalıydı...