Aysun Haydanlı
@misya
Ters köşelerden bir demet
Son 70 sayfayı ağzım açık şekilde ve kısa bir zaman diliminde okuduğumu belirtmek isterim. Yürürken birden koşmaya başlamak gibi bir şeydi. İnsan sırlarla örülü bir ağ imiş..
Reklam
Uzun zamandır böyle heyecanla beklenmedik bir olaylar silsilesi okumamıştım. Derinden sarsan, bilgiler katan, okumadığında aklının bir köşesini kurcalayan…
Bronz Atlı
Parçalandım.. Böyle bir kader, böyle bir savaş, böyle bir sadakat ve en önemlisi böyle bir umut. Gerçekten kalbim ağzımda bitirdim. Yüreğim paramparçaydı. Lanet olsun sana Dimitri. Senden nefret ederek bitirdim koca kitabı.
Sevgi güzel şey.
Bir geçmiş zaman, bir şimdiki zaman, bir o karakter, bir bu karakter. Böyle geçişlerde ve sağlam bağlantılarla örülmüş güzel bir kurguydu. Ailenin ve sevginin önemini vurgulayan samimi bir hikayeydi. Geçmişe yönelik anlatımların meğerse bir "günlük" olduğunu çok sonra anladım, zira konuşma dilinden hoşlanmamıştım. Ancak sonradan kafamda oturdu. Olsun, her şeyiyle güzel ve mutluluk vericiydi.
Ah güzel aşk
Başlamakta tereddüt ettiğim ancak sonunda başlayıp bir çırpıda bitirdiğim serinin 2. Kitabı. En çok sevdiğim de bu oldu doğrusu. İnsanlık olarak mutlu sonlara açız belki de. Mutlu son olacağını bile bile öyle keyifle okudum ki. Çünkü gerçek sevgileri, samimi duyguları özlediğimiz bir dönemdeyiz. Her şey gitgide basitleşirken böyle duyguları ve hassasiyeti olan bir dünyaya dalmak iyi hissettirdi. Sonra bir de baktım ki ilk kitabın filmi de varmış. Kitap sonrası film izlemeyi severim. Karakterlerin can bulması oldukça tatmin edici olur. 2. Kitabın filmini de dört gözle beklerim.
Reklam