Yazarın ilk kitabını okuduğumda dilini güzel ve özgün bulmuştum ama ikincisini okuduğumda sadece karakterleri değiştirilmiş şekilde ilkini okuyormuş gibi hissettim ve pek etkilenmedim.
Üçüncüsünü okuyacağımı sanmam.
Kitabın dili ağır olduğu kadar edebi yönü de bi o kadar güzel. Metaforlardan kanser olmazsanız söz sanatlarından mest olabilirsiniz.
Eğlencelik bir roman gibi değil de ara sıra ve tekrar tekrar okunacak bir şiir gibi veya altı çizilecek bir psikoloji kitabı gibi değerlendirmek daha doğru olur bence.
Aşık olmayan insanın yüzü diğer insanların girişkenliğine veya mertliğine engel olan bir duvardır.
Ama eğer aşıksan, o duvar gözbebeklerinden yansıyan sevginin büyüklüğü ve sözcüklerin dinmeyen ateşi tarafından bir güzel aşındırılır.