Bedreddin gülümsedi,
Aydınlandı içi gözlerinin,
dedi:
Madem ki bu kerre mağlubuz
netsek, neylesek zaid.
Gayrı uzatmam sözü.
Madem ki fetva bize aid
verin ki basak bağrımıza mührümüzü...
Nedamet
Tanrım açamadık içimizi
Artık buluşmak mahşere kaldı.
Ne yelken ne gemi var limanda
Kaçmak bir uzun sefere kaldı.
Mercan bir sahildeymiş gemiler
Bulmak kasvetli günlere kaldı.
Fransa'da 1789 Devrimi'nin arifesinde Jacobenler suikast ve yağma yaparken konuşulan tek şey "insanlık" ve "duyarlılık" ya da "kardeşlik" idi.
Bugün bu güzel oyun yeniden başlıyor ve bizim burjuvamız, kendisini yok edecek felaketler hazırlanırken, nazik bir şekilde "dayanışmayı" tartışıyor.