mithat

Bedreddin gülümsedi, Aydınlandı içi gözlerinin, dedi: Madem ki bu kerre mağlubuz netsek, neylesek zaid. Gayrı uzatmam sözü. Madem ki fetva bize aid verin ki basak bağrımıza mührümüzü...
Kişilik, kötülüğün mekanıdır; kalp, acının tapınağıdır.
Zaman, sürelerin düzenidir. Ama süre zamanı varsayar.
Nedamet Tanrım açamadık içimizi Artık buluşmak mahşere kaldı. Ne yelken ne gemi var limanda Kaçmak bir uzun sefere kaldı. Mercan bir sahildeymiş gemiler Bulmak kasvetli günlere kaldı.
Fransa'da 1789 Devrimi'nin arifesinde Jacobenler suikast ve yağma yaparken konuşulan tek şey "insanlık" ve "duyarlılık" ya da "kardeşlik" idi. Bugün bu güzel oyun yeniden başlıyor ve bizim burjuvamız, kendisini yok edecek felaketler hazırlanırken, nazik bir şekilde "dayanışmayı" tartışıyor.