mithad selim
@mithadselim
5 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yaklaşık bir saat önce bu siteye üye oldum ve aklıma ilk gelen kitaplar hakkında inceleme yazdım. Ve fakat hakkında ilk inceleme yazmam gereken başucu kitabım diyebileceğim bu kitabı şimdi 5.inceleme olarak yazdığım için kendime kızıyorum. Hani halk hatta aydınlar arasında "takım tutar gibi parti tutuyorlar" diye bir söz vardır. İşte ben de futbol takımı tutar gibi hatta daha ileri gidip Mecnun'un Leyla'ya aşkı gibi bu kitaba ayrı meftunum. Çok ayrı!
Döner döner bu kitabı okurum. Canım sıkıldıkça, keyfim yerinde oldukça. Sokağa çıkarken, işten eve gelince. Rastgele bir sayfasını açar, altını çizdiklerimden "bir duayı mırıldanır gibi" bir kaç cümle okurum. Sanırım ömrümün sonuna kadar da okuyacağım bu GÜZEL adamı. Evet böyle..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
tarık tufan'ı biliyordum. ama hiç okumamıştım. psikolog beyhan budak'ın önerisiyle şanzelize düğün salonu'nu okumaya başladım. ilk cümlelerden, benzetmelerden ve kesin yargılardan itibaren içine aldı kitap beni. ve yine bir kitabı bitirmeden üzerine yazmaya başladım. yazmasam çünkü çatlardım. hatta daha 14.(gerçekte 8.) sayfasında kafamda yazmaya başladım. bunun nedeni on dördüncü (gerçekte kitabın sekizinci) sayfasındaki yargı idi. ki buna gönülden katılıyordum.
" giden bir kadının, bir adamın kalbinden götürdüğünü bütün dünya bir araya gelse yerine koyamaz."
kitabı kapadım. on dördüncü (gerçekte sekizinci) sayfa ve beşinci paragrafta.
sonra hatırladım. tarık tufan'ın senaryosunu yazdığı bir filmi izlemiştim yıllar evvel. yine böyle nehir üzerinde, boşlukta salınan dal parçası gibi oradan oraya savrulurken. güzel filmdi. hisli bir filmdi. ama ismi aklıma gelmiyor bak şimdi. oyuncuların sureti geliyor nerdeyse. lakin filmin ismi yok. bir müezzin ile hristiyan bir kadının aşkıydı konusu. ya da ve sadece müezzinin çıkmazıydı. meksika açmazıydı. bulursam yeniden izleyeceğim. çok sevmiştim. hatta ve belki filmden bir replik de paylaşmış olabilirim. ama işte adı aklıma gelmiyor. şimdi google'da aramak da şimdi işime gelmiyor. çünkü durmaksızın yazmak geliyor içimden.
on dört gerçekte sekiz sayfa ile bir kitap yorumu yapılabilir mi?
ne kadar sahici, ne kadar anlamlı olur?
olsun.
* * * * *
kitap bittikten sonraki yorumum;
finale kadar her şey iyi hoştu, yerli yerindeydi. su gibi akıyordu sayfalar.. ama ve lakin; finalde bir şeyler ters gitti sanki. yazar ya acele etti yahut kafası çok karıştı, onlarca final sahnesinden en bilinenini, en kolayını seçti. Asında giriş, gelişe çok iyiydi. belki de finaldeki beklentimi yükselten bu iyilikti. bilemedim!!
..
bu arada yazarın
06.12.2022 den
bir kitap okudum. hayatım değişmedi belki ama "ruh durumum" değişti!
öyle ki daha kitabın bitmesini beklemeden, henüz on yedinci sayfasında bu satırları yazmaya oturdum.
başa dönemeyiz yazarın ilk romanı.
benim okuduğum ilk kitabı.
elbette kendimi kitap eleştirisi yapacak yetkinlikte görmüyorum. lakin bu okuduğum kitabın bana hissettirdiklerini yazmama engel değil. zaten o his ve tez canlılığım kitabı bir solukta bitirmektense hemen 'dünyayla paylaşma isteği' uyandırdı.
kitabın konusu kısaca; iranlı şair füruğ ferruhzad'ı hayatında bulunan dört erkeğin gözünden, zihninden ve dilinden (sevgilisi ibrahim, eski kocası perviz, kardeşi feridun ve babası albay muhammed ferruhzad) anlatması ekseninde dönüyor.
ama ne dönmek!
hani hakkında hiç bir bilgi ve fikrinizin olmadığı bir filme başlarsınız da daha ilk kareden, ilk diyalogdan o filmin çok güzel olacağını hissettiğiniz bir an olur ya, işte bu kitap daha ilk satırlarında o duyguyu yaşattı bana.
bir kere yazar bugüne kadar şahit olmadığım ya da bana tuhaf gelen bir teknikle, anlatıcı ile fürug'un sesini hatta ana karakterin(İbrahim) iç sesini birbirine karışacak şekilde ayrıma tabi tutmadan iç içe kullanıyor. ama bu sizi rahatsız etmiyor. kullanılan cümleler, yapılan betimlemeler. başka roman ve hikayelerde olduğu gibi gözünüzü ve dahası ruhunuzu tırmalamıyor. aksine tatlı bir sarhoşluk veriyor! hani ve neredeyse tüm cümlelerin altını çizmek istiyorsunuz. ki on yedinci sayfaya gelene kadar bir dolu cümlenin altını çizmiş bulunmaktayım.
başarılı bulduğum demeyelim de bana kendisini sevdiren roman ve öykülerin ortak özelliği; bir yandan satırları okurken bir yandan zihnimde okuduğum o cümleleri hayal edebilmemi sağlamalarıdır. başa dönemeyiz işte öyle bir roman.
....
05.12.2012 pazartesi akşamüstü kitapla ilgili
Kitabı genel itibariyle beğendim. Derdini hiç aceleye getirmeden usul usul anlatması. Olay örgüsünün ustaca kurulması, karakterlerin gizemli hayatlarına dair merak duygusunu canlı tutması ve gizemi yavaş çözümlenmesi kitabı sevmemde etkili oldu diyebilirim. Yalnız Ahmet ve Meryem'in neyden ve niye kaçtıklarını açığa kavuşturmamış yazar. Ya da kendince kavuşturdu da ben anlayamadım (bir tahminim var ama emin değilim) Belki bilinçli olarak ortaya sermedi. Kim bilir belki de buradan bir devam hikayesi çıkarmayı düşünüyordur yazar. Ben bilmiyorum!
Deprem zamanı okuduğum kitap bilhassa 105.sayfasında yazanlarla beni şaşırttı! Doğrusu niye şaşırdığıma şaşırdım. 1924 yılında ilk baskısı yapılan muhtemel cumhuriyetten önce temelleri atılan romanın günümüz Türkiye'sini bu kadar "açık ve seçik" yansıtması. Neredeyse bire bir tarif etmesi. Bir yandan da merhum Mehmet Akif Ersoy'un o meşum sözünü hatırlattı. Hiç ders alınsaydı tekerrür eder miydi tarih? İsimler, cisimler değişiyor coğrafyanın makus talihi değişmiyor! Bir yerde yanlış yapıyoruz ama...
