“..Bu alemde her ne varsa benim sıfatımdır. Ben olmasam hiçbir şey olmazdı. Ben hepim yahut hiçim, hiçim yahut hepim. Zaten hiç ile hep, birin ta kendisi, bir şeydirler! Ama cahil kalabalıklar bir şeyi iki farklı adla anıyorlar!..”
“..Bu kadar güzelliği gören insan, hem de insanların belki binde biri iken insanda sonsuzluk var mıydı? Yerküre dediğimiz şu geçici yurdu derin bir hüzne kapılmaksızın seyretmek acaba mümkün müydü? Nereden geldik ? Nereye gidiyoruz? Katıksız bir inancın çok güzel cevap verdiği bu sorulara akıl ve bilim cevap veremiyordu..”