Boş vakit ve güvenlik hakkından herkes aynı ölçüde faydalanırsa, normalde yoksulluktan aptallaşmış olan çoğu insan okur yazar olacak ve kendi başlarına düşünmeyi öğreneceklerdir; bunu başarırlarsa da ayrıcalıklı azınlığın hiçbir işlevinin olmadığını, onları kolayca tasfiye edebileceklerini eninde sonunda anlayacaklardır.
Vera Pavlovna’ya göre kadının mutluluğu, duygularını dile getirebilmesinde, aşkta eşit olmasında değildir. Erkekle toplumsal
eşitliğini her bakımdan sağlamadıkça mutlu olamaz kadın. Eşitliğin olmadığı yerde gerçek aşk ve mutluluk da yoktur. Kadına saygının
olmadığı yerde, aşkın sevinci de yoktur.
Çünkü yargıçlar, ölüm korkusu, gerçekte bilge olmadığı halde kendini bilge sanmak değil midir ?
Bilinmeyeni bilmek iddiası değil midir ? İnsanların, korkularından, en büyük kötülük saydıkları ölümün, en büyük iyilik olmadığını kim bilir ?
Bilmediğimiz bir şeyi bildiğimizi sanmak gerçekten utanılacak bir bilgisizlik değil midir ? İşte yargıçlar, ancak bu noktada başkalarından farklı olduğuma inanıyorum.