“Küçüğüm hayat böyledir. İnsanlar hep çekip giderler. Yürek unuttuğundan ve pişmanlıklar öldüğünden değil. Birtakım şeyler, sevecenliğimizde kalmayı sürdürür hep. Ama insanlar gerektiği anda gitmek zorundalar.”
Bir sevgi dalgası içimi kaplıyordu:
''Geceleri yıldızlara bak, sana benden haber getirirler.''
''Yağmur yağarsa?''
Verecek karşılık bulamıyordum. Çünkü, herhalde yağmur, yolladığım haberleri ıslatacak, onları kasvetli kılacak, yolculuklarını geciktirecekti.