Onu özlemek bile başlı başına bir keyif, bir mutluluktu çünkü bu onun var olduğunun kanıtıydı. Bugün hasret duyulan kişiye yarın kavuşmak da bir olasılıktı.
Hiçlik! Yaşamdan çıkardığımız sonuçlardan biri de hayatın o büyük hiçliğini kabul etmekti. Bütün o gürültü patırtı ve önemli küçük şeyler alt alta eklenip toplandığında ortaya çıkan şey koskoca bir hiçlikti!