Melike
@mlk_64
82 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Basit insan parçasıEdebiyat
Eskilerin sahip olduğu gibi bir annem olsaydı keşke. Evet evet, benim olan bir anne. Onun gözünde İntegral’in mühendisi, numara D-503 ya da Tek Devlet’in bir molekülü değil de yalnızca basit bir insan parçası- ona ait bir parça- olsaydım, tepelenmiş, ezilmiş, atılmış bir parça… Ben birilerini çarmıha gerer ya da birileri beni çarmıha gererken - ne fark eder, herhalde ikisi de aynı şeydir- kimsenin duymadığını duysa ve o buruş buruş, yaşlı, kırışık dudaklarıyla…
Sayfa 206
Bana gelince, ben herkesle aynı adımı atıyorsam da herkesten ayrıydım. Sanki üzerinden eski devirlerin demirden treni geçmiş bir köprü gibiydim, yaşadığım sarsıntıdan dolayı hâlâ titriyordum. Kendimi duyuyordum. Oysa ancak iltihaplı bir göz, kesilmiş bir parmak, ağrıyan bir diş kendini duyar, kendi bireyselliğinin bilincine varır; sağlıklı bir göz, parmak, diş ise hiç yok gibidir. Açık değil mi, birey bilinci yalnızca ve yalnızca bir hastalıktır.
Sayfa 123
-Bir milyon kafadan oluşan tek bir gövde ve her birimizde itaatin verdiği; belki de moleküllerin, atomların, fagositlerin duyduğu türden bir mutluluk. Eski dünyada bunu ( çok çok kusurlu olsalar da) bizim yegâne atalarımız olan Hıristiyanlar iyi anlamışlardı: İtaat bir fazilettir, dik başlılık ise ahlaksızlık; “BİZ” Tanrıdandır, “BEN” ise şeytandan.
Sayfa 123
Reklam