Bana gözyaşlarını gösterme anne.
Bir açıklaması olmayacak mı hayatın?
Bir şey söyle..
Kırık bir tekneyim çılgın sularda,
Artık kırıklara karışır giderim anne.
Kırıklara, ışıktan ırmaklara.
Benden bir fısıltı karışır tüm halaylara,
Benden bir rüzgar..
Yani uyanmışım uykumdan,
Artık yeni bir şiir bırakırım tüm kapılara.
Artık kıyıda yıkıla yıkıla kuleler,
Düşümde gelincikler,
İçimde gencecik bir keder var.
Hala gençlik kokar bütün sokaklar,
Hala gözlerim çocuk,
Hiç böyle yanmadım şimdiye kadar..
Bana gözyaşlarını gösterme anne.
Ne kar yağar buralarda, ne kimse kimseye ağlar.
Ne masalcı kadın var ne kardeşlerim anne,
Ne yağmurlar bitiyor burada ne de işlerim anne..
Islanmış kağıtlar gibi günler ve dağılıyor yaşamak.
Ateşten bir nehir düşürdüm anne,
Şimdi ben;
Şehir şehir sürülüp kovulan yalnızların,
Yollarda söylediği şarkılardan biriyim.
Bütün bildiklerim yanlış
Ve sözlerim yalanmış anne.
Günler hızla kapanıyor anne.
Avukat ben, hakim ben, sanık ben;
Dalıp gidiyorum duruşmalarda..