Sevgi işte, trajedinin ta kendisi!
Ah, kimler bilir bir yüreğin bir yüreği sevmesini..
Niye yeni insanlar tanımanın bana sevinç verdiğini anlatmaya çalışıyorum?
Ben çabuk severim insanı, belki bundandır çabuk yıkılışım.
Arkadaş Zekai Özger
Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize?
Acıyı görmeyen insan, umutsuzluğu yaşamayan, iliklerine dek kederin işleyip yaralamadığı bir insan, mutluluktan, umuttan, sevinçten ne anlar?
Göğü görmeden, denizi görmeden maviyi anlamaya benzemez mi bu?
Bir güz düşünün ki Ömür hanım; ilkyazı olmamış, yazı yaşanmamış, böyle bir güzün hüznü hüzün müdür?
Başlamanın bir anlamı varsa bitişi göze almak, bitişin bir anlamı varsa başlangıcı olmak değil midir?
Yaşamı düz bir çizgide tutmak tükenmektir.
Yaşamak zorunda olduğumuz şunca yılı
aykırı uçlar arasında gezdirip geçirmedikçe, alışkanlıkların sınırlarını aşmadıkça zaman zaman, yaşamak nasıl yenilik
olur tükenmek değil de?
Şükrü Erbaş
İşte ben hep böyle garip mahzun,
Bir şey beklermişçesine yaşıyorum.
Bazan öyle günlerim oluyor ki Elâgözlüm,
Ne oldu, nasıl bitti şaşıyorum..
Bazı bilmem, gün nasıl başladığında
Kayıp kayıp gidiyor dünya bıkkın bakışlarımdan.
Yaşıyorum, yaşıyorum da bitmiyor.
Bir tutam sakız oluyor ağzımda zaman…
Turgut Uyar
Ben mısralarımı kerpiç gecelerinden çekmişim,
Beş numara lamba kaderi var mısralarımda benim.
Deli çizgi gözlerimi kör etmiş, kör etmiş, kör etmiş..
Göçmüş kıtalar üstünde kuşlar dönüyor garipsi,
Çığlık çığlığa kuşlar dönüyor evcil ve tedirgin.
Gök mavisi bir türkü dolanmış yüreciğime
Selsele yolculuklar tütüyor gözlerimde, neyleyim.
İnsan demişim, kitap yüzlü insanlar demişim.
Gidemiyorum...
Hasan Hüseyin Korkmazgil