Sözcüklerin bittiği yerde başlar sızın,
Ne dile gelirsin, ne de sessiz kalırsın.
Aşk;
Kendi gölgende kaybolurken,
Bir başkasının ışığında kendini bulmaktır.
**Çiseledi yine gönlümün mayhoş düşünceleri
Ben öteledikçe bir tat bıraktı
Yüreğim daraldı birden
Her an alabora olurcasına
Yine yar geldi aklıma
Yine içime kor gibi oturan hasretlik
Dalarken uzaklara iç çekmemek elde değil
Sevdalık ağını örmüş bir kere neylersin.
Selam söyleyin göçmen kuşları,
Selam söyleyin o yare.
Burnumda tütüyorsun,
Bu iç çekişler boşa değil biliyorum.
Elbet bir gün maviliklerde buluşacağız.**