Her şey mekanik ve kusursuzdu. Sonunda
serbest birakıldı, kapılar açıldı. Galiba dünyada olabilecek en sağlam kimlik saptamasını, bir çocuğun sevgisiyle
anlamışlardı. Zeynep'in, "Baba!" deyişi, Leyla'nın o sessiz, güçlü duruşu, hiçbir pasaportun kanıtlayamayacağı
bir gerçeği ortaya koymuştu: O, gerçekten bir insandı kimliksiz bir Homo sapiens değil, bir aileye, bir sevgiye, bir anlama ait bir insan.