مِنْ عَلاَمَةِ الاعتمادِ على العَمل، نُقْصانُ الرَّجاءِ عند وجودِ
الزَّلَلِ
{Kişinin kendi yaptığı amellere güvenip dayanmasının alameti; bir hata veya günah işlediğinde ümidinin azalmasıdır.}
Şuna da hayret ediyorum ki: Neden “sanat” kavramı asılsız kurguların, yanlış-sahte ütopyanın, gerçeğe dayanmayan üstün sanatın, aklın sınırları dışına taşan saçmalıkların, esnekliklerin kaçınılmaz adı olsun ?