Zor ve acılı bir şekilde öldü.
Hayatı günlük mücadeleyle ve acı içinde geçmiş, ne bir mutluluk tatmış ne de güzel bir gün görmüştü.
Ancak ölünce dinlenebileceğini bilerek, son ana kadar acı içinde dua etti:
Tanrım günahlarımı affet!
Sayfa 111 - Ren Kitap, 4.Baskı, Eylül 2018, İstanbul
Ah gençlik!
Umrunda olan bir şey var mı?
Evrenin efendisi, evrenin hazineleri, üzüntü bile sana zevk verir.
Sen, küstah ve kendine güvenen.
Ben yaşıyorum -bir de sana bak!
Senin günlerin uçup gidiyor, güneşin altında eriyen balmumu gibisin, kar gibisin.
Belki de çekiciliğinin bütün sırrı bir şey yapabileceğinden değil, yapabileceğini düşündüğünden.
Hayatını ne kadar savurgan kullandın! Vaktini boşa harcamamış olsan, kim bilir neler, neler yapardın!
Sayfa 110 - Ren Kitap, 4.Baskı, Eylül 2018, İstanbul
bu harmanın gelir sonu, kapıştırın giderayak!
yarın bakarsınız söner bugün çatırdayan ocak!
bugün ki mideler sağlam, bugün ki çorbalar sıcak,
atıştırın, tıkıştırın, kapış kapış, çanak çanak!
yiyin efendiler yiyin, bu hân-ı istihza sizin,
doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin!
Tevfik Fikret
kalbinde her dakika şu ulvî tahassürün
minkar-ı âteşini duy, daimâ düşün:
onlar niçin semâda, niçin ben çukurdayım?
gülsün neden cihan bana, ben yalnız ağlayayım?..
Tevfik Fikret