asma bahçelerinde dolaşan güzelleri
buhtunnasır put yaptı
ben ki zamansız bahçeleri kucakladım
güzeller bende kaldı
ibrâhîm
gönlümü put sanıp da kıran kim
Asaf Hâlet Çelebi
Ölüm gününde tabutum yürüyüp gitmeye başladı mı, ben de bu cihanın gamı var, dünyadan ayrıldığıma tasalanıyorum sanma; bu çeşit şüpheye düşme, bana ağlama, yazık yazık deme.
Şeytanın tuzağına düşersem işte hayıflanmanın sırası o zamandır. Cenazemi görünce ayrılık ayrılık deme. O vakit benim buluşma ve görüşme zamanımdır. Beni kabre indirip bırakınca sakın elveda elveda deme zira mezar cennetler topluluğunun perdesidir.
Batmayı gördün ya doğmayı da seyret. Güneşe ve aya batmadan ne ziyan geliyor ki?
Sana batmak görünür ama o, doğmaktır. Mezar hapis görünür, ama o, canın kurtuluşudur.
Hangi tohum yere ekildi de bitmedi?
Ne diye insan tohumundan şüphe ediyorsun?
#Celâleddin-iRûmî
Sayfa 166 - İstanbul Yayınevi, 60.Baskı, Mart 2022
küçükken sanki dertlerim de küçüktü.
büyüdüm de ne oldu sanki?
hayatımda hep bir şeylerin eksikliğini hissettim durdum ama ne olduğunu bir türlü bulamadım.
herhalde yanlış yerde aradım mutluluğu'