Emre Ekinciler
@mnzvr13
Bir geceye varma ânı elinde, yavaş yavaş yükselir oldum farkındalığın manzarası önünde.
Casy çok konuşurdu. Canımı sıkacak kadar. Ama şimdi onun söylediklerini düşünüyorum da, birer birer aklıma geliyor, bütün söyledikleri. Bir ara kendi ruhunu bulmak için çöle gittiğini, sonunda kendisine ait bir ruh bulunmadığını öğrendiğini söylemişti. Bir çölün acı bir şey olmadığını, çünkü bir ruhun diğer ruhlarla birleşmedikçe, bir olmadıkça hiç faydası olmayacağını söylemişti. Garip değil mi nasıl da hatırlıyorum. Oysa söylediklerine kulak asmıyorum sanırdım.
Sayfa 465 - Nitelik yayınları
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Hendekte oturan bir adama altındaki toprak yumuşak gelir. Başarısızlık unutulur, gelecekten korkulmaz. Ve açlık insanın içinde sinsi sinsi dolaşmaz, dünya artık tatlı ve rahattır. Ve bir insan ilk amacına ulaşabilir. Yıldızlar elle tutulacakmış gibi insana yaklaşırlar, gök harikulade tatlı ve yumuşaktır. Ölüm bir dosttur ve uyku ölümün kardeşi.
Sayfa 364 - Nitelik yayınları
Gece bastırıyor. Küçük yavru soğuk almış. İşte al şu battaniyeyi. Yündür. Annemin battaniyesiydi. Çocuğun üstüne örtersin. Bu bombalanacak şeydir işte. Bu başlangıcıdır... "Ben"den "Biz"e geçişin.
Sayfa 165 - Nitelik yayınları
Eğer ileriye doğru adım atılmasaydı, eğer insanlarda ilerleme duygusu olmasaydı, bombalar patlamaz, insanlar birbirlerinin boğazlarına sarılmazdı. Bombardıman uçakları var oldukları halde bomba atmazlarsa asıl o zaman korkum... Çünkü her bomba o ruhun hala ölmediğini ispatlar, ve büyük mal sahipleri yaşadıkları halde grevlerin durmasından korkun... Çünkü yenilen her küçük grev atılan adımın geri alındığını ispatlar. Özellikle şunu unutmayınız ki: İnsanın kendini bir ülkü uğrunda bir ıstırap çekmez ve ölmezse korkun, çünkü bu tek nitelik insanın temelidir ve bu tek nitelik, insanı evrendeki bütün öteki şeylerden ayırır.
Sayfa 164 - Nitelik yayınları
Belki yeniden işe başlarız, yeni, zengin topraklarda, Kaliforniya'da. Orada meyve yetişiyormuş, yeni baştan başlarız.
Ama nasıl başlarsın... Yalnız bir çocuk başlayabilir. Sana bana gelince... Bütün bunlar bizim başımızdan geçti. Birdenbire bir kızgınlık, binlerce hayal, bütün bunlar biziz... Bu toprak, bu kızıl toprak biziz;sel yılları, toz yılları, kuraklık yılları hepside bizleriz. Biz yeniden başlayamayız. Eskiciye dertlerimizi, ahlarımızı sattık... Aldı, ama daha içimizde duruyor;toprak sahipleri bizi kovdukları zaman, bu kovulan insanlar bizdik. Traktör evi yıkmadı, bizi yıktı. Hayatımız devam ettiği sürece bu yıkık kalacağız. Ne Kaliforniya, ne de başka bir yer... Her birimiz acılarımızla birlikte yürüyen, acılardan oluşmuş bir geçit töreninin başında gelen davuluz... Ve bir gün bu ıstırap ordusu aynı yönde yürüyecek. Hep beraber yürüyecek ve bu yürüyüşten korkunç bir terör doğacak.
Sayfa 96 - Nitelik yayınları