Duygulandım biraz ya
Mo Ran başını kaldırdı. Kaosun ortasında, aynı kişinin cüppesini kanın ıslattığını gördü. keskin, sıkı sarmaşıklar sırtından ön tarafına kadar, tam da hayalet metresin yaraladığı yere kadar delip geçmişti. Henüz iyileşmemiş olan o eski yara, bir kez daha kanlı bir hale gelmişti. Chu Wanning... tabutta kendi vücuduyla Mo Ran'ı korumuş, hayalet hanımın pençeleri onu delip geçse bile sesini çıkarmamıştı... pençeleri onu delip geçerken bile ses çıkarmamıştı... Köprünün altında saklanarak, herkesi yağmur ve rüzgardan korumak için gizlice bir bariyer kuran, ama yüzünü göstermeye cesaret edemeyen Chu Wanning. Önceki yaşamlarında Shi Mei'nin ölümünden sonra mutfağa gidip Mo Ran'ın bir şeyler yiyebilmesi için beceriksizce wonton yapan Chu Wanning. Kötü huylu, konuşkan olmayan, acı ilaçlardan korkan, baharatlı yemek yemeye çalıştığında öksüren Chu Wanning... Mo Ran'ın en iyi tanıdığı kişi.
Nitekim Roma idaresi, Julius Caesar (ö. MÖ 44) döneminde religio licita (yasal din) olarak Yahuduliği de kabul etmiştir.
Sayfa 54
Reklam
Aşk ve İntikamın HarmanıAlıntı
"Aşkımız kızıl darı tarlalarında gizlice filizlendi, kanla sulandı ve barut kokusuyla büyüdü. Bizim dünyamızda sevmek, birini ölümüne korumak ya da onun uğruna dünyayı yakmaktı."
<<Jiu'er (Büyükanne) ve Yu Zhan'ao (Büyükbaba) arasındaki o tutkulu, kuralsız ve sert aşkı en iyi tanımlayan ifadedir. Onların aşkı kibar bir salon aşkı değil, tarlaların ortasında filizlenen çiğ bir kuvvettir.>>
Zamanın ve Nesillerin DeğişimiAlıntı
"Zaman geçtikçe kızıl darılar soluyor, tarlalar eski rengini kaybediyor. Bizler modernleştikçe, atalarımızın o saf, vahşi ve güçlü ruhundan uzaklaşıyoruz. Şimdi arkama baktığımda, o devasa insanların gölgesinde cüceler gibi kaldığımızı hissediyorum."
<<Mo Yan'ın anlatıcı karakteri üzerinden yaptığı en büyük eleştirilerden biridir. Geçmişin o "kusurlu ama güçlü" insanları ile modern zamanın "silik" insanları arasındaki tezatı ortaya koyar.>>
Özgürlük ve Toprağa BağlılıkAlıntı
"Bizler bu uçsuz bucaksız kızıl darı tarlalarının çocuklarıyız. Ruhumuz darı başakları gibi dik, kanımız darı şarabı kadar sıcaktır. Bizi zincire vurabilirsiniz ama toprağımızı ve özgürlüğümüzü asla alamazsınız."
Yaşam ve Ölümün Vahşi DengesiAlıntı
"Kızıl darı tarlalarında hayat ve ölüm arasındaki çizgi bir rüzgâr fısıltısı kadar incedir. İnsanlar yaşamak için öldürür, ölürken bile toprağa can verirler."
Reklam
Reklam