Ben hep beni unutmandan korktum. Senin o güzel kalbinin beni silik bir gölgeye çevirmesinden, henüz daha sesini duymamışken unutmandan korktum. Bir gün sana adımı söylediklerinde belleğinin kayıtsız kalmasından korktum.
Bilmiyorsun... Sana olan hislerimi, seninle başlayan sabahlarımı ve seninle biten günlerimi bilmiyorsun. Buna rağmen canımı bu kadar yakabilmeyi nasıl becerebiliyorsun?