Kitap, günlük yaşamımızdaki baskıcı rejimlerin hayatımıza nasıl işlediğini ve bizim onları ne kadar özümsediğimizi anlatıyor genel olarak.
İlk başlarda gerçekten hayretler içinde kalarak ve hak vererek okuduğum bir kitaptı. Fakat daha sonradan (özellikle ikili konuşmalardaki totalitarizm kısmını anlattığı yerden itibaren) sanki zorlamayla gündelik hayattan totalitarizm çıkarılmış gibime gelmeye başladı. Ya da belki ben totaliter rejime çok alışmışımdır yazarın belirttiği gibi..
Kitabın en ama en çok sevdiğim cümlesiyle bitirmek istiyorum bu incelemeyi.
'Yaşam, gecenin konusudur'