kum saatinde ki o daralan ince kısım...
üzerine düşünüp hiçbir şey söylemeyeceğim. sonra bir gün ansızın kendini bir eser de var edecek, eski bir dostumla karşılaşmış gibi hissedeceğim.
bir evin balkonu olmak nedir biliyor muydu ki o
yüzünüz hep dışarıya dönük
elleri tutunurken içine
küçük bir kız olsaydım hâla
babam için uçsuz bucaksız bir resim çizerdim.
kapısının altından atardım kızgın korkularımı
babama açılan bütün gözleri kapattılar üzerime
bir balkon hiçbir yere sığınamaz artık
öylece ortada kaldım
korkularımı doğurdular beni değil
gizleyemez hiçbir bulut çaresizliğini güneşin önüne geçip
tehdide o kadar açık ki şimdi ne yapacak
hiç düşünmezsiniz balkonlar da çiçek açar umut adına
bak bak bazı insanlar özgür olmaya nasıl zorunda
bir balkon kimseye yuva olmaz olamaz mı
hadi çekilsinler mağaralara sen söyle
hiç evini kaybetmiş bir balkon gördün mü
ters yöne bir koşu