Acı dolu bir ifadeyle gülümseyerek, "Boş ver," dedi. "Bazen işler istediğimiz gibi gitmez. Ne kadar plan yapsak, ne kadar arzulasak da olmaz. Yalan mı?"
"Doğru," dedi Tatyana bakışlarını yere indirerek.
Derin bir nefes alarak, bugünü hep hatırlar mıyım acaba, diye düşündü. Geçmişte de yapmışımdır bunu, bugünü asla unutmayacağım demişimdir ama hepsi çıkıp gitmiştir aklımdan...
"herkes ne diyecek? bu ana kadar herkesten ne gördüm ki... bana en yakın olanlar olmak üzere, bu herkes dedikleri şey beni üzmekten, hayatımı manasız bir hale sokmaktan başka ne yaptı?"
Hayatın her saniyesinde upuzun bir ağlayan insan kervanı, bir de daha küçük bir gülen in san kervanı var. Ama üçüncü bir kervan daha var - artık ağlamayanların ve gülmeyenlerin ki. Üçü arasında en hüzünlü olan da o. Ondan söz etmek istiyorum.