" ben de, ben de bu bahçe gibi çürüyeceğim ; günün birinde, farkına varmaksızın ben de ansızın bir tabaka kuru yaprak yığını altında görülmez olacağım! bir gün, mevsim ne çabuk geçti der gibi gençliğim de çabuk geçti, gitti diyeceğim! ve her şey olup bitecek! evet! her şey olup bitecek, fakat bu bahçe, kim bilir daha kaç defa dirilecek, kaç defa gençleşip pişecek, serilip serpilecek!"
" bu kuytu ve çukur bahçe, benim mezarın ; bu rutubetli topraklara, bu yıkık setlerin altına, bu yosunlu havuzun suları içine ne arzular, ne emeller, ne hülyalar gömdüm!"
"... sonuçta, onun beni affettiğini biliyorum ; tıpkı benim onu affettiğim gibi. thomas edison'ın son sözleri, ' orası çok güzel,' olmuş. oranın neresi olduğunu bilmiyorum fakat bir yerlerde olduğuna inanıyorum ve güzel olduğunu umuyorum."