tugce
@morethanvivo
67 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Spoiler içerir
bu yazıyı kitabı bitirmeden yazmak istedim. rosie'nin ailesiyle olan ilişkisi beni çok rahatsız ediyor. annesinin inanılmaz ilgisizliği, babasının adı bile geçmemesi, simon'a aşık olmamasına rağmen evlenmesi ve bunlara sesinin çıkmaması beni çıldırtıyor. her şeyi içine atması ve inanılmaz depresif hayata devam etmesi içimi kararttı. ayrıca, kardeşi will'e aşıktı. bunu bilmesine rağmen will ile vakit geçiriyor. onu düşünüp üzülüyor. böyle bir şey nasıl mümkün olabilir? will ise rosie hariç hiçbir şeyi düşünmüyor. anneannesi ölüme bu kadar yakınken o, yeni eve çıkıyor sonra ülke değiştiriyor. inanılmaz rahatsız edici. anneannen her an ölebilir ya? hayatını rosie'yi düşünerek mahvediyor. içim karardı. ayrıca josh'ın ölmesi gerçekten gerekli miydi bilmiyorum. başka bir hikaye olabilirdi bu karakterler ile sanki.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Merhabalar. Bu kitabın abartıldığını düşünenlerin edebiyat hakkında bi şey bilmedikleri kesin. Bir kitapta anlatılan konunun yanı sıra anlatım biçimi önemlidir. Muhteşem bi kurguya sahip bi kitabı duygusuz ve dümdüz yazarsanız kurgunun hiçbir önemi kalmaz. Bu yüzden betimlemenin, duyguların, hislerin çok daha önemli olduğunu düşünüyorum. Kitabın sonu tahmin edilebilir olmasına rağmen öyle yoğun duygularla anlatılmıştı ki kendimi yer yer Rauf Efendi yer yer Maria gibi hissettim. Bi aralar bu kitabın herkeste olması bence harika bi şeydi. Böyle bi kitabı herkesin okuduğu için mutluyum.
Daha önce hiçbi kitabı incelememiştim ama bu kitabı incelemeden geçemeyeceğim.
Kitabı az önce bitirdim ve her şeyin bi kurgu olduğunu idrak etmem için biraz beklemem gerekti. Tierney ve Ryker'a o kadar çok inandım ki bir an boşluğa düştüm.
Kitabın konusuna gelirsek bir kasabada kızların sihri olduğuna ve bu sihirle erkekleri etkilediklerine inanılıyor. Her kız 16 yaşına geldiğinde kasaba dışına bır yıllığına kampa bırakılıyor ve bu yıla "Erdem Yılı" deniliyor. Bu bir yıl kızların temizlendiği ve sihirlerinden arındığı bir yıl oluyor onların inancına göre. Biz de her şeyi Tierney'in gözünden okuyoruz. Onun "Erdem Yılı"nda yaşadıklarına şahit oluyoruz.
Kitapta geçen şu cümle dünyamızı da özetliyor: "Yumuşak prangalar ama yine de pranga işte."
