BirCümlelikMorinka
@morinka
İnstagram --> bircumlelikmorinka
Okul Öncesi Öğretmeni
Lisans
Denizli
27 Aralık 1995
11 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Bilmek istersen seni
Can içre ara canı,
Geç canından bul anı
Sen seni bil, sen seni!
Hayatımda hiçbir kitabı okurken bu kadar ağladığımı hatırlamıyorum. Sanki kitabı ben yazmışım ve tekrar okuyorum gibi bir his.
Yazarın kalemi kitabın akışı vs.den bahsetmeyeceğim. Ben tamamen bana hissettirdiklerine dair yazacağım bugün. Eğer acı bir kayıp yaşamadıysanız okuduklarınızı hayal edip orta derecede etkilenme olasılığınız yüksek. Gözleriniz dolabilir ya da bir kaç damla yaş akabilir biraz da duygusallık durumunuza bağlı. Eğer acı bir kayıp yaşadıysanız ve ölümün yakın bir yerlere uğradığına şahit olduysanız, okurken ağlama olasılığınız daha yüksek.
Ama bu kayıp babanızsa, kanser denen illetten kaybettiyseniz, son anlarındaki o çaresizliği babanızın gözlerinde gördüyseniz, o hayatınızın kahramanı ve güçlü adam gözünüzün önünde günden güne eriyip bebek gibi bakıma muhtaç kaldıysa, işte o zaman bu kitap sizi dayak yemişten beter edecektir.
Bir süre sonra "kitabı okumak" değil "kişisel bir yüzleşme" olayına dönüşür. Bir babanın ölümünden çok, evladının sessiz çırpınışlarını ve içten içe nasıl parçalandığını okursunuz. Bazı kitaplar okunmaz, hissedilir. Bazı kitaplar hikâye anlatmaz, hatırlatır.
İşte tam olarak böyle...
Yeri de gelmişken, kaybettiğimiz babalarımıza Allah rahmet eylesin inşallah, hepimizin cennette buluşması dileklerimle...
"Babam öldü" ve "Babam ölüyor" tümüyle farklı iki cümle. İlki bir olgu, bir sonuçtur. İkincisi bir roman.
