Diyorum ki hep benim ailem, benim düşüncem, benim çıkarım demek yerine biraz da başkalarının ailelerine saygı göstersek. Başkalarının düşüncelerini ifade etmesine fırsat versek. Biraz da bir çocuğun geleceğinden sorumlu hissetsek kendimizi.
Gelelim Küçük Prens’e… Bu kitapta yazmamış sorumlulukla ilgili bu satırları yazar ama bana hissettirdikleri, düşündürdükleri o kadar denk ki. Küçük Prens bir çiçeğe, bir gezegene, bir dosta duyulan sorumluluğun kitabıdır benim için. Çoğu zaman büyüklerin iddiasında olduğu o saygı duyma/duyulma iddiasının aslında küçüklere ait olduğunun ifadesidir.