Hayriş
@morvina
# Ne kavranılmaz bir yer şu gözyaşı ülkesi.
# Gençlik tecrübeden yoksundur. Bunu kazandıracak, uzun zamandır ancak.
# Felsefe insanı tek bir kuruş sahibi olmadan zengin yapar.
1006 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
8/10
2025 72. kitabı
Bu kitap yazardan okuduğum ikinci kitaptı. İlk okuduğum kitap olan 
Sür Pulluğunu Ölülerin Kemikleri Üzerinde kitabını okurken ilk başta ne olduğunu anlayamamış yazarın kalemine alışmam için biraz zaman geçmesi gerekmişti bu kitapta daha antrenmanlı olduğum için direkt olarak ilk sayfadan itibaren kitabın içine çekildim diyebilirim.
Kadimzamanlar’ın Zamanını okuyarak başladık kitaba sonrasında bir sürü karakterin zamanını okuduk. Pawel, Genowefa, Misia, Mihal, Ruta, Başak hatta bir oyunun zamanını bile okuduk. Her biri bambaşka karakterler her biri bambaşka dünyalardı. Kitabın tamamını farklı karakterlerden okumak farklı bir tat bıraktı. Hepsini tanımış olmakla birlikte dünyaya, insana, etrafına bakışını da görmüş olduk. Kitapta her ne kadar karakterlerin zamanlarını okusak da bu bölümler ilahi bakış açısı ile yazıldığı için daha etkili oldu diyebilirim çünkü ne olursa olsun yazarların karakterlerinin duygularını da birinci ağzından dile getirirken eksik yazabileceklerini düşünüyorum.
Kitap 1914 senesi ve 1980 senesi arasında Polonya’nın içinde bulunduğu durumu insanlar üzerinden anlatıyor. Yeri geliyor bir Rus askeri konuk oluyor onun zamanını okuyoruz yeri geliyor bir Alman askeri konuk oluyor onun zamanını okuyoruz. Bence bu konuda yazar gerçekten çok güzel bir iş çıkarmış. 66 senelik bir zaman dilimini karakterler üzerinden öyle güzel anlatmış ki yazar gerçekten o insanların yanındaydım. Mihal ilk Çar’ın askerleri tarafından savaşa götürüldüğünde üzerindeki un tanelerini görebiliyordum veya Ruta’nın zamanını anlatırken onun hissettiği şeyleri hayatta kalma çabasını hissedebiliyordum. Benim için bu konuda hem görsel bir şölen hem de hissel bir geçit oldu.
Kitabı kesinlikle ilgilisine tavsiye ederim.
Sür Pulluğunu Ölülerin Kemikleri Üzerinde kitabını okurken ilk başta ne olduğunu anlayamamış yazarın kalemine alışmam için biraz zaman geçmesi gerekmişti bu kitapta daha antrenmanlı olduğum için direkt olarak ilk sayfadan itibaren kitabın içine çekildim diyebilirim.
Kadimzamanlar’ın Zamanını okuyarak başladık kitaba sonrasında bir sürü karakterin zamanını okuduk. Pawel, Genowefa, Misia, Mihal, Ruta, Başak hatta bir oyunun zamanını bile okuduk. Her biri bambaşka karakterler her biri bambaşka dünyalardı. Kitabın tamamını farklı karakterlerden okumak farklı bir tat bıraktı. Hepsini tanımış olmakla birlikte dünyaya, insana, etrafına bakışını da görmüş olduk. Kitapta her ne kadar karakterlerin zamanlarını okusak da bu bölümler ilahi bakış açısı ile yazıldığı için daha etkili oldu diyebilirim çünkü ne olursa olsun yazarların karakterlerinin duygularını da birinci ağzından dile getirirken eksik yazabileceklerini düşünüyorum.
Kitap 1914 senesi ve 1980 senesi arasında Polonya’nın içinde bulunduğu durumu insanlar üzerinden anlatıyor. Yeri geliyor bir Rus askeri konuk oluyor onun zamanını okuyoruz yeri geliyor bir Alman askeri konuk oluyor onun zamanını okuyoruz. Bence bu konuda yazar gerçekten çok güzel bir iş çıkarmış. 66 senelik bir zaman dilimini karakterler üzerinden öyle güzel anlatmış ki yazar gerçekten o insanların yanındaydım. Mihal ilk Çar’ın askerleri tarafından savaşa götürüldüğünde üzerindeki un tanelerini görebiliyordum veya Ruta’nın zamanını anlatırken onun hissettiği şeyleri hayatta kalma çabasını hissedebiliyordum. Benim için bu konuda hem görsel bir şölen hem de hissel bir geçit oldu.
Kitabı kesinlikle ilgilisine tavsiye ederim.
Sonra en sevdiği yerler silindi, sonra en sevdiklerinin yüzleri, sonra isimleri ve sonunda tüm insanlar unutulmaya teslim olmuşlardı.
Hayvan için Tanrı bir ressamdır. Panoramik görüntüler halinde serilidir dünya önünde. Bu resmin derinliğinde kokular, dokular, tatlar, anlam ifade etmeyen yansımalar vardır. Hayvanlara gerekli değildir ki anlam. İnsanlar da bazen rüya görürken böyle hissederler. Ne var ki uyanıkken anlama gereksinirler, çünkü zamanın mahpusudurlar.
İnsan düşüncesi zamanı yutmaktan vazgeçemez. Bu bir tür tıkanmadır.