Hayriş
@morvina
# Ne kavranılmaz bir yer şu gözyaşı ülkesi.
# Gençlik tecrübeden yoksundur. Bunu kazandıracak, uzun zamandır ancak.
# Felsefe insanı tek bir kuruş sahibi olmadan zengin yapar.
1006 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
2/10
2026 20. kitabı
Selam, yirmi sekiz senlik hayatımda ilk defa 2 puan verdiğim bir kitap oldu. O yüzden ben de; ben okudum, ben yandım siz yanmayın yorum yapma isteği ile geldim.
#thepuckingwrong serisi benim imtihanım oldu. Dark romance desen değil, spor romantizmi desen değil, genç yetişkin kurgu desen desen, romantik desen değil. Dark romance demişler neresi dark romanceti bunu söyleyen arkadaşlar beni bir aydınlatsın. Spor romantizmi dediğimiz noktada erkek karakterimiz hokey oyuncusuydu elle tutulur yanı vardı yine. Okuduğum dark romance kitapların en vasatı falandı bu arada kitap. Seven varsa valla helal olsun.
Erkek karakterin yaptığı şeyler çok yersiz, çok saçma ce çok gereksizdi. Çocuğum, canım benim, kızın evine gizlice girmene gerek yoktu. Kıza zaten ben de gelmek istiyorum desen olmaz der ikinci soruşunda tamam derdi.
Kadın karakter ise bak nolur onu yapma bak nolur bunu yapma diye neredeyse çığlık attığım bir karakterdi. Travmalarını okuduktan sonra ben travmam sahibi oldum. Bir daha bu kadar kötü bir kitap okur muyum diye.
Kitabın ilk kısımlarında zaten hatalar vardı. Ben mi kaçırdım acaba diye tekrar döndüm baktım ama kıza yanlış numaradan mesaj atan adamın adı asla geçmezken kız mesajın kimden geldiğini biliyor ve bir anda Lincoln diyor. Ablaaa sen ne zaman öğrendin bunu ne zamaaan! Aydınlatın lütfen beni.
Kısacası okumayın. İlk defa bir kitaptan sonra rsye gircem diye korktum.
Reklam
Puan vermedi·331 syf.·
2026 17. kitabı
Türk edebiyatında sezgin kaymaz diye bir gerçek var. iyi ki tanışmışım dediğim nadide yazarlardan birisi.
kaptanın teknesi de yine iyi ki okumuşum dediğim kitaplarından birisi oldu. şimdiye kadar bir yazar hiç mi pişman etmez, hiç mi bu yazar da bozdu dedirtmez. dedirtmedi de. herkese tavsiye edeceğim bir yazar herkese tavsiye edeceğim bir kalem değil ama o kadar içimizden o kadar bizden ki okurken şaşırıyorum.
kitaba gelecek olursam da selen, bazen güldürdün bazen hüzünlendirdin iyi ki tanıştım seninle. sarı gözlü simsiyah giyimli adam seninle tanışmak istemiyorum da istiyorum da hani dedin ya bazen ruhlar bedenleri bazen de bedenler ruhları terbiye eder diye hala bunu düşünüyorum. hala içimde ne kadar keşke olduğunu bazı zamanlarda ne kadar yapay davrandığımı görüyorum. bu kitap bana şu anki ruh halimle fazla geldi ama beni bambaşka bir gerçeklikle tanıştırdı. teşekkürü borç bilirim yazara.
8/10
2026 1. kitabı
babasının kim olduğunu bilmeyen vincent’a, babasından kalan bir mirasla kitaba başlıyoruz. ilk başta ben de vincent gibi avukatın anlatmaları sonucunda bu mirası değerli dediğimiz ev, araba gibi bir şey olarak düşündüm ama hayır bunlardan birisi değildi. vincent’a kalan bir bodur şeftali ağacıydı. bu ağacın alametifarikasını okuduğunuz zaman görmeniz gerekiyor. palahniuk’un okuduğum diğer kitaplarına bakarak daha hafif alegorileri vardı diyebilirim çünkü 
Gösteri Peygamberi beni bayağı bir yerden yere vurmuştu. kitabın içindeki renklendirilebilir çizimlerle hikaye daha da karikatürize edilmiş diyebilirim.
ben severek okudum ne yalan söyleyeyim. akıcılık konusunda da çok iyiydi. sadece çok yoğun olmanın verdiği zamansızlıkla biraz geçe kaldı.
ilgilisine tavsiyedir.
Gösteri Peygamberi beni bayağı bir yerden yere vurmuştu. kitabın içindeki renklendirilebilir çizimlerle hikaye daha da karikatürize edilmiş diyebilirim.
ben severek okudum ne yalan söyleyeyim. akıcılık konusunda da çok iyiydi. sadece çok yoğun olmanın verdiği zamansızlıkla biraz geçe kaldı.
ilgilisine tavsiyedir.
Puan vermedi·432 syf.·
2025 72. kitabı
selamlar,
keşke çevirisi de kitap kadar güzel olsaydı diye diye bitirdim kitabı. güzel miydi? evet ama çeviri kaynaklı kitabı yârım bırakma düşüncem fazla oldu. ama bir şekilde bitti.
başka bir çevirisi gelene kadar bununla idare etmemiz gerektiğinin farkındayım ama ne bileyim ithaki’ye yakışmadı bu çeviri… daha güzeli kesinlikle olabilirdi.
ama kitabı konu bakımından sevdim. kitabın ilk başlarında ne olduğunu kim olduklarını tam olarak anlayamadım ama bir yerden sonra açıldığı gibi aynı zamanda da olaylar oturmaya başladı. Carolyn ilk başta da sonunda da bence çok güçlü bir karakterdi. ay okuyon kitabı yaa. çeviriyi, yazım hatalarını göz ardı ederek tabii ki.
8/10
2025 72. kitabı
Bu kitap yazardan okuduğum ikinci kitaptı. İlk okuduğum kitap olan 
Sür Pulluğunu Ölülerin Kemikleri Üzerinde kitabını okurken ilk başta ne olduğunu anlayamamış yazarın kalemine alışmam için biraz zaman geçmesi gerekmişti bu kitapta daha antrenmanlı olduğum için direkt olarak ilk sayfadan itibaren kitabın içine çekildim diyebilirim.
Kadimzamanlar’ın Zamanını okuyarak başladık kitaba sonrasında bir sürü karakterin zamanını okuduk. Pawel, Genowefa, Misia, Mihal, Ruta, Başak hatta bir oyunun zamanını bile okuduk. Her biri bambaşka karakterler her biri bambaşka dünyalardı. Kitabın tamamını farklı karakterlerden okumak farklı bir tat bıraktı. Hepsini tanımış olmakla birlikte dünyaya, insana, etrafına bakışını da görmüş olduk. Kitapta her ne kadar karakterlerin zamanlarını okusak da bu bölümler ilahi bakış açısı ile yazıldığı için daha etkili oldu diyebilirim çünkü ne olursa olsun yazarların karakterlerinin duygularını da birinci ağzından dile getirirken eksik yazabileceklerini düşünüyorum.
Kitap 1914 senesi ve 1980 senesi arasında Polonya’nın içinde bulunduğu durumu insanlar üzerinden anlatıyor. Yeri geliyor bir Rus askeri konuk oluyor onun zamanını okuyoruz yeri geliyor bir Alman askeri konuk oluyor onun zamanını okuyoruz. Bence bu konuda yazar gerçekten çok güzel bir iş çıkarmış. 66 senelik bir zaman dilimini karakterler üzerinden öyle güzel anlatmış ki yazar gerçekten o insanların yanındaydım. Mihal ilk Çar’ın askerleri tarafından savaşa götürüldüğünde üzerindeki un tanelerini görebiliyordum veya Ruta’nın zamanını anlatırken onun hissettiği şeyleri hayatta kalma çabasını hissedebiliyordum. Benim için bu konuda hem görsel bir şölen hem de hissel bir geçit oldu.
Kitabı kesinlikle ilgilisine tavsiye ederim.
Sür Pulluğunu Ölülerin Kemikleri Üzerinde kitabını okurken ilk başta ne olduğunu anlayamamış yazarın kalemine alışmam için biraz zaman geçmesi gerekmişti bu kitapta daha antrenmanlı olduğum için direkt olarak ilk sayfadan itibaren kitabın içine çekildim diyebilirim.
Kadimzamanlar’ın Zamanını okuyarak başladık kitaba sonrasında bir sürü karakterin zamanını okuduk. Pawel, Genowefa, Misia, Mihal, Ruta, Başak hatta bir oyunun zamanını bile okuduk. Her biri bambaşka karakterler her biri bambaşka dünyalardı. Kitabın tamamını farklı karakterlerden okumak farklı bir tat bıraktı. Hepsini tanımış olmakla birlikte dünyaya, insana, etrafına bakışını da görmüş olduk. Kitapta her ne kadar karakterlerin zamanlarını okusak da bu bölümler ilahi bakış açısı ile yazıldığı için daha etkili oldu diyebilirim çünkü ne olursa olsun yazarların karakterlerinin duygularını da birinci ağzından dile getirirken eksik yazabileceklerini düşünüyorum.
Kitap 1914 senesi ve 1980 senesi arasında Polonya’nın içinde bulunduğu durumu insanlar üzerinden anlatıyor. Yeri geliyor bir Rus askeri konuk oluyor onun zamanını okuyoruz yeri geliyor bir Alman askeri konuk oluyor onun zamanını okuyoruz. Bence bu konuda yazar gerçekten çok güzel bir iş çıkarmış. 66 senelik bir zaman dilimini karakterler üzerinden öyle güzel anlatmış ki yazar gerçekten o insanların yanındaydım. Mihal ilk Çar’ın askerleri tarafından savaşa götürüldüğünde üzerindeki un tanelerini görebiliyordum veya Ruta’nın zamanını anlatırken onun hissettiği şeyleri hayatta kalma çabasını hissedebiliyordum. Benim için bu konuda hem görsel bir şölen hem de hissel bir geçit oldu.
Kitabı kesinlikle ilgilisine tavsiye ederim.
Reklam