Bu kendini beğenmiş sakınganlığın ne ince bir görünümü vardir, bu tür öyküler kimi zaman ne kadar tembel, ne kadar savsaktir! Öyküyü anlatanın anlatış tavrında, her sözcüğünde önceden hazırlanmış ne biçim bir övünme isteği vardır! Bu insanlar nereden öğrenmişlerdir bunları?